Volgers

zondag 1 februari 2026

Een nieuwe en frisse toekomst!!! Op weg........ naar?????

Het relaas van wintermaanden vol met.....  spannende veranderingen.


Deze blog is in stukjes geschreven, telkens er kleine nieuwe dingen gebeurden, heb ik wat geschreven, tot het verhaal compleet was.
Nu dus, nu mag de wereld het weten... mijn, onze nieuwe avonturen.
Spannend hè....



Hoihoihoi lieve volgers,


Hier zijn het rare tijden geweest.
Na onze thuiskomst vanuit Sommersdorf, Duitsland eind oktober, was het poetsen, wassen en plassen.
Net zoals altijd na een uitstapje.

De baasjes waren moe want de laatste nachten waren echt niet best geweest. En nee, dat kwam niet alleen door de stormen die elkaar opvolgden, maar ook door andere dingen.
Doordat ze in het dwarsbed, 's nachts over mekaar heen moeten kruipen als iemand moet gaan plassen, was de slaap vaak te kort. Bazinneke met haar vaak ontzettende krampen en baasje met zijn probleempjes.
Tja, ik denk eerlijk gezegd, dat ze oud worden, ook al willen ze dat niet toegeven. Maar ik vind dat niet erg hoor. Ik voel dat niet, en ik word nog altijd lekker verwend.
Ze zijn er ook altijd voor mij.


Maaaarrrr....  onder andere door dat slechte slapen, besloten de baasjes wel om een hoofdstuk af te sluiten.
Het hoofdstuk van @Home is ten einde. Trendje is schoon gepoetst en ja, inmiddels verkocht.


Baasjes waren een hele tijd druk met overleggen, rekenen en kijken naar andere mogelijkheden zoals huisjes huren want, ze willen zeker verder met het maken van nieuwe avonturen. Gelukkig maar...
Hoe die nieuwe avonturen er zullen uitzien???
Tja, dat is nu zonder @Home (de Trigano Silver Trend 420) die we echt als ons huisje beschouwden, met zijn voordelen én zijn nadelen. 


En ja, ik maakte deel uit van alle avonturen en dat mag ik natuurlijk in de toekomst ook blijven doen. Want ja, ook in de zoektocht naar ons nieuwe rijdende huisje mocht ik mee op verkenning. 
Want huisjes huren zal het uiteindelijk niet worden, wat dan wel????
Camper of caravan????


--------------------------------------------------------------------------



We hebben samen heel veel dealers bezocht, in ons eigen landje, maar ook in Nederland.
Bij sommige mocht in mee naar binnen, bij andere niet, maar wel leuk om mee te mogen uitzoeken waar ook ik me prettig in zou voelen.

En na weken van zoeken en kijken, van wikken en wegen, is het dan eindelijk zover... Er is een keuze gemaakt.
Een kleine caravan, maar wel iets meer luxe dan in @Home. Klein maar fijn en een lekker plaatsje voor mij, gezellig onder de tafel en 's nachts kan ik naast het bed liggen.


En nee, het is geen hefdak meer geworden, maar een gewone caravan. Péages zullen duurder worden of ze moeten langs de kleine wegen. Maar het doel van het elektrische hefdak was ook dat bazinneke dat alleen zou kunnen opzetten. Nou dat lukt dus ook niet echt want de zijkanten moeten nog vast gezet worden en dat lukte ook niet met haar reumahandjes.

Raar zal het wel zijn voor de baasjes, na een leven van hefdakken, maar het scheelt natuurlijk ook weer bij het opzetten.
Nadeel, deze kan ook niet meer in de garage, dus iets moeilijker als we vertrekken of thuiskomen. 


Hoe we de nieuwe caravan gaan dopen, weten we nog niet, maar wat het is weten we ondertussen al wel.
We gaan onze volgende avonturen beleven in een Fendt Bianco Activ 390 FHS.


Hahaha Activ???? In de brochures staat het volgende over de caravan, jaja lees maar goed : 

"De Bianco Activ is ontworpen voor actieve reizigers met een focus op robuustheid en avontuur. 
De Activ-modellen hebben speciale functies voor ruw terrein, zoals het robuuste off-road chassis, en ze zijn uitgerust voor langere en intensievere reizen, vaak met een grotere energievoorziening."

Nou, zien jullie het al voor je??? Nouuuu ik wel hoor. Lijkt me heeel spannend.
Maar de baasjes, off-road, lange en intensieve reizen, mmmm ze denken echt dat nog
jong zijn hè, niet te geloven.
Nou ja, in hun hoofd zijn ze nog natuurlijk ook nog jong, dus misschien komt het ook nog 
wel goed.
En ik??? Ik ga ze niet tegenspreken hoor. Lekker samen op pad, samen genieten met volle
teugen en hopelijk samen nog lang, heel veel avonturen maken.


Enfin, na het tekenen van de overeenkomst zag ik een apetrots baasje. 







En dit wordt mijn plekje. Nee er staat nog geen mandje, want hier staat de caravan nog in de showroom. 



Baasje gluurt naar binnen.




En hier gaan de baasjes slapen. Lijkt me alvast leuk om hier bij op te kruipen want jaaaa, er is veel plaats om er stiekem bij op te kruipen.  Hihihi, ik verheug me er op.




En als de baasjes tandjes gaan poetsen, ben ik er heel kort bij, kan ik kijken of ze het goed doen.



En 't baasje heeft zijn eigen troon, helemaal afgezonderd, maar ik vind wel een manier om die deur open te maken en bij hem te gaan zitten hoor.
Hij moet echt niet denken dat hij mij gaat buiten sluiten.
Dat gaat niet gebeuren, echt niet. 😁



En in het kleine keukentje kunnen de baasjes misschien ook af en toe wat lekkers maken voor mij. Al koken ze meestal buiten, dat is zoooveeel gezelliger, het kan ook lekker binnen. 







Op naar nieuwe spannende avonturen.
Benieuwd waar en wanneer ons 1e avontuur met ons nieuwe huisje een feit wordt. Maar vooral ook waar we naartoe gaan.


Maar eerst en vooral moest er naar het schijnt nog heeel veel geregeld worden.
Betalingen, verzekeringen, nummerplaat overzetten.
En ik mag bijna altijd mee, zooo leuk, maar ook best vermoeiend hoor. 
Maar ja, thuis dan maar lekker slapen met de Lemmy-beer.








--------------------------------------------------------------------------



Trendje is inmiddels weg. Daar staat ie dan, tussen de anderen, op zoek naar een nieuwe eigenaar. Hopelijk hebben die er even veel plezier van als wij.
Het was toch wel even slikken want we hebben mooie herinneringen aan @Home, ook en vooral, herinneringen aan de reizen samen met Lemmy.





En ondertussen wordt Fendtje klaar gemaakt, al is het nog even wachten tot alle aanpassingen zijn gebeurd en alle papieren in orde zijn.

Echt spannend.....



--------------------------------------------------------------------------




En dan..... Dan blijft er wat hangen want alhoewel baasjes super blij zijn met hun nieuwe toekomstige huisje is er toch een klein probleem.
Katje kan maar 1500 kg. trekken en Fendtje is een stuk zwaarder dan de Trend, dus kunnen ze weinig bagage meenemen. mmm hopelijk willen ze niet besparen op mijn lekkere eten en mijn speeltjes en zo....
Nee, duidelijk niet want ze blijven zoeken naar een oplossing.
Een dakkoffer zou een optie zijn, maar niet makkelijk voor bazinneke. 
En voor 't baasje moet er heel veel mee voor zijn eten, dat weegt allemaal zwaar.


Nu de ene zoektocht voorbij is, begint een nieuwe zoektocht, alhoewel ze dat eigenlijk helemaal niet wilden.
Tja, baasjes vinden het toch verstandiger om dan ook afscheid te nemen van Katje en een nieuwe auto aan te schaffen.
Een nieuwe zoektocht begint. Eerst op de tweedehandsmarkt, nou niet zo slim want ofwel hebben de auto's ontzettend veel kilometers ofwel zijn ze bijna zo duur als een nieuwe wagen. 
Ik hoor baasjes vaak zuchten.... Waar gaat het naartoe?
Dan ook nog het feit dat he oudere benzine en diesel auto's niet overal meer mag komen, dat ze niet meer gewild zijn door alle milieu perikelen.
Moeilijk, heel moeilijk.
Uiteindelijk beginnen ze zich te oriënteren op een nieuwe wagen. Maar ja, alles wordt elektrisch en die mogen niet veel meer trekken, of je valt weer in de duurdere klasse van auto's.

Wat een zoektocht, zo verschrikkelijk, hulplijnen worden ingeschakeld en vrienden wordt om raad gevraagd en er wordt gevraagd naar ervaringen.
Die gouden raad hielp de baasjes om ook met een andere blik naar de mogelijkheden te kijken.
En ja hoor, ik had af en toe ook mijn zegje. Tja, ik moet er tenslotte ook veel uren in zitten hè.


Zoooo moeilijk en niet te geloven, auto's mogen steeds minder trekken en de caravans worden steeds zwaarder. Niet logisch dus.
Ook dat maakt het moeilijker, veel moeilijker want als het niet was dat we willen caravannen, wilden baasjes een kleine auto. Wel waar ik in nog ruim plaats heb hè. 🐾
Baasjes hebben echt heel veel merken bekeken en prijzen gevraagd. Van Europese wagens, Amerikaanse wagens tot Chinese en Koreaanse merken zijn voorbij gekomen.
Ik wist eerlijk gezegd niet dat er zoveel verschillende merken waren.

Enfin, uiteindelijk blijven er 2 auto's over waar ze uit willen kiezen. De Ford Kuga zal uiteindelijk het pleit verliezen om 2 redenen.
Namelijk : bij het merk van Katje, Renault dus, kregen we een pak meer overname van Katje. Dat is eigenlijk heel normaal bij een eigen merk.
En ten 2e wilden de baasjes voor iets méér luxe gaan gezien de (grote) reizen die ze nog willen maken. 
Vooral ook voor mij is comfort ook belangrijk, ik kan binnenkort mijn tablet en mijn telefoon op de achterbank bedienen en mijn bekertje met drinken laten staan. 😂😂😂


--------------------------------------------------------------------------



Nu zijn jullie vast benieuwd wat het geworden is?
Wel het is "nen helen mond vol", zoals ze dat bij ons zeggen... Awel het wordt een 
'Renault Rafale Esprit Alpine hyper hybrid e tech 4x4, 300 pk'.
Yep, een plug-in hybride dus.

Hahaha, en het grappige is wel dat bazinneke tot een paar weken voor de bestelling van de Rafale nog zei dat ze echt nooit of te nimmer met een elektrische wagen zou gaan rijden.
Nou ja, ze heeft zichzelf niet helemaal verloochend, want ze zei wel, hybride tot daar aan toe, dat zou nog wel kunnen. 
Maar voor het reizen en de avonturen zet je soms heel wat principes opzij.
En dat hebben de baasje nu ook gedaan. Alles voor de avonturen samen met mij.


En nee, we hebben er nog geen foto van, die komt nog wel, maar ik weet dat we er heel veel plezier zullen aan beleven.

En nu is het wachten tot het nieuwe jaar, wanneer we onze nieuwe aanwinsten mogen verwelkomen en dan .....

Ik ben benieuwd waar onze eerste nieuwe avonturen ons gaan brengen.
Jullie ook?
Hopelijk blijven jullie ons volgen.

En dan gaan we nu eerst en vooral Kerst vieren én een nieuw jaar verwelkomen.

En dan wens ik jullie heel veel plezier, geluk en gezondheid voor 2026.



--------------------------------------------------------------------------



En dan is het januari 2026 en moet er nog steeds veel geregeld worden. Verzekeringen, nieuwe nummerplaat voor de auto, iedereen wil zijn centjes natuurlijk en Katje moet klaar gemaakt worden voor de garage. 
Dit is even een minder leuke tijd voor mij, maar ik weet dat het maar tijdelijk is.
Katje wordt leeg gehaald en helemaal schoon gepoetst voor als ze bellen dat we Rafke mogen komen ophalen en Katje dan moeten binnen brengen.

Dus bij de laatste dingen die moeten geregeld worden kan ik niet meer mee.
Maar ja, ik ben nu toch we een grote jongen en ik kan best alleen thuis blijven. Ik ga dan wel in de zetel van de baasjes liggen. Daar mag ik normaal alleen maar in als zij er ook in zitten. 
Maar nu zien ze het toch niet.
En weten jullie wat? Soms bleven ze echt lang weg, wel 2 uur, dat is heeel lang hoor.
Nou zei bazinneke dan, er zijn hondjes die hele dagen alleen zitten, dus ik mag van haar niet klagen. Maar ik doe het toch want... zeg nu zelf... ik ben toch niet die andere hondjes hè? Ik ben de Wodan en ik woon hier.

Maar dan opeens schijnt er een lichtje in de duisternis van mijn eenzaamheid en het alleen thuis moeten blijven...
Jaja, dat lichtje is een telefoontje van Garage Wellens in Tessenderlo, dit met het bericht dat de auto binnen is, dat ze de trekhaak er no onder moeten zetten, maar dat we een afspraak kunnen maken om de auto op te halen.

Die afspraak wordt gemaakt en op donderdag 29 januari is het dan zover en kunnen de baasje Rafke ophalen en testen.
Jaaa het is even wennen voor hun, maar dat komt vast goed.

En hier is hem dan, ons nieuwe Rafke, de Rafale, nog in de garage.














Vanaf de garage reden ze meteen door naar de technische controle, want ja, een trekhaak voor meer dan 750 kg onder de auto, die moet eerst gekeurd worden vooraleer ze er wat aan mogen hangen. 
En wie weet wanneer we de caravan al mogen gaan ophalen.

Maar dan kunnen we ook meteen al een paar plaatjes schieten van de binnenkant en zijn leuke accenten.








De technische controle zorgt natuurlijk voor een groene kaart, kan ook bijna niet anders met een nieuwe wagen.
En dan komen de baasjes thuis waar nog een  foto's van de zetels volgt.




En dan???? 
Dan is het tijd om er voor te zorgen dat ik mijn eigen veilige plaatsje heb in de auto.
En vermits ik graag in een stoffen bench lig, gaat die op de achterbank. Even testen, een foto... En als het geslaagd is, dan wordt de bench verankerd zodat ze niet kan wegvliegen bij een noodstop of een zwaar ongeval. Want je weet het nooit hè en beter voorkomen dan genezen.
De bench heeft langs de kant waar de baasjes zitten een draadgaas waardoor ik hun kan zien én zij mij.
Ik vind dit helemaal prima, ik lig lekker knus én ik kan weer overal mee naartoe.




Ondertussen hebben we de 1e testrit al gehad en het was zaalig.
De auto ruikt nog naar nieuw, maar zal al heel snel ook mijn geurtje hebben.

De testrit ging naar de verzekering omdat we daar het bewijs nog moesten binnen brengen, dat we de nummerplaat van Katje hadden binnen geleverd.
En toen we daar zaten, ging bazinneke haar telefoon.

En ja, bazinneke maakte een afspraak voor zaterdag om 13 uur. Mmm wat zou dat zijn?
In ieder geval, ik zit mee in de auto, ik kan weer mee en ik vind het heerlijk, dit is voor mij al een klein avontuur.


--------------------------------------------------------------------------

En dan is het zaterdag en weet ik waar we naartoe gaan. Naar Box Caravans in Balen, het laatste deel van al het nieuwe waar mee we op avontuur kunnen.

Heeel spannend, echt heeel spannend.
Maar ik ben er ook bij.

En daar is ie dan, ons Baby-Fendtje...... Baasjes haken hem aan de auto en dan volgt er nog wat uitleg. Er worden nog dingen geregeld en bazinneke kan foto's maken....












En dan zijn we weg... ribbedebie, nee niet naar huis, maar eerst naar de stalling want de eerste tijd gaan we toch nog niet weg. Het is nog te nat en te koud, en dat is niet zo goed voor het lijf van bazinneke. Dus wachten ze nu tot het weer iets beter wordt.
On the road!!!




En dit is het dan voorlopig, ons leventje neemt zo een heel andere wending aan.
Van Katje met @Home gaat het nu verder met Rafke en Baby-Fendtje.

1 ding weten we al zeker. De auto is een droom, pittig, zacht, geluidloos, zuinig in verbruik en zoooo relaxt om mee te rijden of om mee te rijden. En nee, ik mocht zelf niet rijden. Daar heb je 2 handen voor nodig, geeen 4 pootjes. 😂
De caravan achter de auto, op de gewone Belgische wegen dan, is ook heel fijn, je voelt ze niet, dus ook dat hoge ding wat baasjes niet gewend zijn valt reuze mee.
Heerlijk want ik heb zo heel blije baasjes. 
En als de baasjes blij zijn, dan wordt ik lekker veel verwend.


Waar onze nieuwe avonturen naar toe gaan? Ik heb al heel veel horen vliegen, maar zeker is er nog niks.
We wachten vol spanning af en ik hoop dat jullie me blijven volgen en dat jullie even benieuwd zijn als ik waar ons eerste avontuur ons brengen zal.

Ik vind het lief dat jullie er weer zijn om ons te volgen en dat jullie mee gaan op avontuur.

Tot het volgende, hopelijk heel snel.
Avonturier Wodan🐾🐾



---------------------------------

vrijdag 31 oktober 2025

En weer een avontuur dagje.....Maar..... ook het onverwachte einde.

 Woensdag 29 oktober 2025


Eindelijk hadden we weer een rustiger nacht. Ppppffff....
Ja, de wind blies nog fel en het maakte nog behoorlijk lawaai, maar dat is hier wel normaal, al was het nu nog steeds iets feller dan normaal, het was niet meer zo beangstigend.
De caravan heeft nog een paar keer geschud, maar we werden zeker niet meer zeeziek.

Daardoor hebben we alle 3 een stuk beter geslapen én ja, dan zijn we ook weer heel vroeg wakker.
Daardoor de eerste ronde weer in het donker.

En natuurlijk was ik al meteen de boef van altijd.





Snuffelen



Ik als alien, nee, geen ET en ik heb ook niet naar huis gebeld. ☎😁




En alles moet ook goed gesproeid worden, zelfs zo vroeg op de ochtend.





Daarna gingen we op pad. Omdat de baasjes nog niet zeker waren met het weer, hadden ze gisteren een paar leuke caches in de omgeving opgezocht om te gaan zoeken en dan ook een beetje sightseeing erbij.

Zo gingen we op zoek naar sneeuwwitje, nou seg, die was verdwenen en haar huisje zou een vogelhuisje geweest zijn. Te stom voor woorden, maar ja, in het vogelhuisje zat dan wel het logboekje, dus die konden we bij op de teller zetten, ook al sloeg hij behoorlijk tegen.


Daarna was er een veel leukeren, even puzzelen, dus gingen we weer in de auto zitten om het geheel netjes uit mekaar te kunnen halen en na het loggen ook weer in mekaar te zetten.





En hem dan natuurlijk ook weer netjes verstoppen waar hij stak, onder een hele hoop stenen.





Daarna hebben we een goed gecamoufleerde gevonden, die stak aan een prachtig uitzicht, echt zo mooi daar.




Toen waren vlak bij Dargun, waar we natuurlijk ook even cultuur gingen snuiven.
We bezochten er het impossante klooster- en kastelencomplex.

Het klooster, gebouwd door cisterciënzer monniken, werd later omgebouwd tot  kasteel.
Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog werd het het slachtoffer van een verwoestende brand.
Het viervleugelige complex met zijn 800 jaar oude muren biedt een imposante aanblik.
Er worden jaarlijks diverse evenementen georganiseerd, waaronder de Darguner Musiksommer, concerten en festivals.





En vandaar verder naar Aalbuden en Verchen, waar als het ware, de weg in het water ligt. De waterkanten zijn even hoog als de weg en het lijkt dus echt alsof je in het water rijdt, enkel de plantengroei maakt duidelijk dat er echt een weg loopt.

Zooo mooi daar, echt hè, we hebben hier genoten van een korte wandeling.
En genoten op de uitkijkplatforms van de uitzichten. Er waren enorm veel eenden én zelfs een roofvogel vlakbij.







 
En van dat mooie uitzicht ging het weer richting Malchin waar we de Kalenpoort "Kalensche Tor" gingen bekijken, we komen zoo vaak in de buurt, maar nu echt even een kijkje nemen. 

Het is de best bewaarde poort de stadsverdediging, die ooit de stad Malchin omringden.
Gebouwd in de 15e eeuw, het werd gedeeltelijk gesloopt in 1837, de hoofdpoort werd afgebroken om een doorgang te creëren.
Tot de 19e eeuw werd de poort als gevangenis gebruikt. In 1900 werd ze volledig gerestaureerd.




Daarna kwam weer het spectaculairste moment van de dag. Baasjes reden naar het industrieterrein van Malchin. Daar zouden ze iets moeten gaan zoeken om dan verder te kunnen om een cache op te gaan halen.
Mmmmmmm en wat dachten jullie???? Jaja, baasje ging hier natuurlijk weer de aap uithangen, dit keer niet in een boom, maar in een mast.






Daarna ging het weer richting de camping, maar dit keer wel via een omweggetje, het eerste omweggetje ging langs het Kasteel van Kummerow, dat zien we in de verte als een stipje als we op de camping zijn, maar we hadden het nog nooit bezocht.
Nu dan snel even langs gereden zodat we nu weten hoe het er uit ziet. 



En dan een laatste omweggetje langs een cache die bij een boekenkast/boekenhuisje lag. Helemaal iets voor bazinneke natuurlijk.



En dan op de camping met mooi weer, dus weer eens gezellig samen buiten én buiten koken. Zooo leuk.



Nog even relaxen en dan maar weer op pad voor een wandelingetje vooraleer ik ook weer mijn brokjes kreeg.

Ik had dan weer een geweldige wandeling vol kleine rebelse streken.








We zagen ook weer een prachtexemplaar van een gewone knolparasolzwam.








Hier moest ik heel braaf naar 't baasje luisteren want ik had een kraanvogel zien zitten, die zat daar maar uit te rusten en ik? Ik ging er even achteraan. OK, uiteindelijk kwam ik terug naar de baasjes, maar die waren daar niet zo blij mee.  Het laatste stuk was dan ook aan de lijn. 



En op het laatste stukje van de wandeling, bijna weer op de camping, zagen we de vissers die terugkeerden van hun dagje op het meer.




En zo komt er weer een einde aan een dag, hopelijk na deze mooie dag, ook weer een rustige nacht zonder storm.

En weer stuur ik jullie mijn avontuurlijke groetjes...
Wodan... 🐾🐾🐾



-----------------------------------



Donderdag 30 oktober 2025
 

Vandaag begon de dag zoals altijd, toch zou hij heel anders verlopen dan gepland.
Het begon met mijn gewone uitlaatrondje, ontbijt en daarna snel boodschappen doen zodat de baasjes het weekend zouden doorkomen.

Vrijdag zouden ze naar het concentratiekamp in Barth gaan, dat hadden ze nog nooit bezocht, dus vonden ze het wel een goed idee om ook deze met een bezoek te vereren en alle slachtoffer te herdenken. 

Maar het liep anders, heeel anders, baasjes twijfelden al dagen of ze toch niet naar huis zouden gaan. Jawel, zowel zij als ik amuseerden ons geweldig.
Maar op het thuisfront had mijn mensen-oma grote problemen, ze kon niet meer printen en alles wat iedereen ook probeerde, bracht geen zoden aan de dijk. 
Het spookte constant door hun hoofd.
Maar dan was er het KZ in Barth waar ze ook nog naartoe wilden en nog een paar andere speciale dingen die ze wilden gaan doen.

Heeel moeilijk, en net toen de weegschaal overhelde naar : we zullen dan maar naar huis gaan en zorgen dat oma weer kan printen voor haar zangclubje, kwam  de befaamde druppel die de emmer deed overlopen......

Jaja, boodschappen stonden net in de kast en we verheugden ons op een dagje caravan want ja, ze voorspelden weeeeeral storm. Maar dat waren we ondertussen gewend. Baasjes dachten, dan pakken we stilletjes aan al spullen in.
Eb ze wilden alles even plannen om morgen nog wat anders onderweg te kunnen doen, geocachen of dingen bezichtigen, dat zouden ze dus plannen en dan zondag rijden, die 2 dagen zou oma nog wel kunnen wachten.

Maar toen begon de caravan weer te schudden en te beven en leek het of de wind ze gewoon omhoog tilde.  Nou, dat waren we ondertussen echt wel gewend hoor, dus ik lag lekker in mijn mandje.
Maar opeens kreeg ik angst en ik wilde niet meer in mijn mandje, ik wilde ook niet op bed, ik was bang want de wind floot raar, heeel raar, anders, heftiger.
Ik sprong zelfs op tafel om dichter bij de baasjes te zijn, om hun bescherming te hebben.
Baasjes zeiden, Wodan lijkt wat te voelen, raar, en ze keken op hun mobieltjes en zagen dat er echt wel weer noodweer op ons af kwam.

Vorige stormen waren met windstoten van 75 tot 80 km/uur, soms iets feller.
Maar voor nu was de voorspeling 100 km/uur met soms nóg krachtiger windstoten.
Ik was echt heel, heel bang en toen hakten de baasjes de knoop door.
Ze zouden nu vertrekken, niet zondag, maar nu meteen. Veiligheid voor alles én ondertussen waren ze thuis om het printerprobleem op te lossen, want na 2 weken bellen ging het duidelijk niet lukken over de telefoon.

Dus baasje ging betalen, bazinneke begon alles op te bergen en veilig in te laden, binnen en buiten, ondertussen vloog ze bijna weg.  

Toen kwam het moment waarop ik zat te wachten én dat me blij maakte. Bazinneke deed mijn harnasje aan en pakte de flexi zodat ik snel tegen een boom op de camping, mijn plas kon laten lopen.
Daarna mocht ik de auto in terwijl de baasjes verder gingen met het inpakken van de laatste spullen, zat ik al veilig en warm, dicht bij de Lemmy-beer.
Ik zag vanaf daar hoe de baasjes vochten met de mat en de wind, maar uiteindelijk was alles ingepakt.

Baasje vond het slimmer om het dak niet naar beneden te doen omdat de wind er dan vat op zou krijgen, maar de auto gewoon voor te rijden, aan te haken en weg te rijden tot op een plek waar we uit de wind stonden, dus achter het receptiehuisje en daar dan het dak naar beneden te laten. Dat ging gelukkig prima.

Baasjes nog snel een plas en toen gingen we rijden. Ja, in de storm, heel vermoeiend rijden, maar baasje deed het toch maar. Rustig reden we, hopend dat we snel het oranje-rode gebied van de waarschuwingen uit waren. 
Dat zou jammer genoeg nog even duren, maar het was wel een hele opluchting toen we eindelijk de wind voelden minderen en de zon zagen schijnen. Tot dan toe hadden we het heelhuids gered.
Tja, maar ook dan nog hadden we een hele weg te rijden. De voorspelling was dat we rond 21 uur thuis zouden zijn, maar dat was dan tussenstops en ja, we hebben er wel een paar gehad. Want het 8 uur en een half rijden zou een stuk langer worden.




Overal waren ze aan het werken, steeds weer files. Van de trage blijven-rijden files tot de accordeon-files. 1 file was echt gigantisch, er stonden regelmatig auto's en vrachtwagens aan de kant die warm waren gelopen of stukken hadden, wij hielden ons hartje vast, maar net toen we dachten, dit gaat niet goed komen, was eindelijk de file opgelost.
Ikke natuurlijk blij dat we even voorheen nog gestopt waren en ik had kunnen plassen.
Dus kon ik lekker gezellig blijven liggen.
Laat de baasjes maar alert blijven, ik kom als enige uitgerust weer thuis hoor.

En zo werd het donker en donkerder en de uren gleden weg terwijl we steeds dichter bij huis kwamen.
yyeeeaaaahhhhh we rijden de grens over met Nederland en een poosje later hoorde ik ze juichen, joepiejee, we zijn in ons eigen kikkerlandje.





Nog even en nog een 2e tankstop, en we konden voor ons huisje stoppen.

Ik moest nog heel even blijven liggen, allé, ik mocht ook zitten hoor, maar de caravan moest afgekoppeld worden en in de garage gereden worden.
De auto voor een stuk leeg gemaakt, de dingen zoals GPS'en en laptop, mijn voerton, die moesten er uit. Uit de caravan moest het brood uitgehaald worden en de koelkast want daar stak het ontbijt voor de volgende ochtend in.

De dekbededen er uit en naar boven, bedje opmaken en eindelijk, eindelijk konden de baasjes gaan slapen. Dood, doodmoe, maar dat was zonder mij gerekend, want ik had toen ik binnen kwam lopen zoeken en vond Lemmy niet. Ik wilde dus niet in mijn mandje slapen, en ben bij de baasjes gaan liggen. 
De1e nacht thuis mocht het wel. Oh wat was ik blij.
De baasjes lieten het toe omdat ze zelf echt wilden slapen, de klok ging al stilletjes aan richting de ochtend, ze wilden echt hun oogjes dicht doen.
En zo hebben we dan geslapen en gedroomd van dit avontuur wat jammer genoeg door omstandigheden, veel te vroeg is gestopt.

Maar ik ga in ieder geval al dromen  van een nieuw avontuur.

Groetjes en tot de volgende avonturen maar weer.
Hopelijk zijn jullie er dan ook weer bij. 🐾🐾🐾

Een nieuwe en frisse toekomst!!! Op weg........ naar?????

Het relaas van wintermaanden vol met.....  spannende veranderingen. Deze blog is in stukjes geschreven, telkens er kleine nieuwe dingen gebe...