Geocaching avonturen

 Zondag 5 oktober 2025

Haaaallloooowwwww lieve volgers allemaal.

Had ik jullie gisteren al geschreven over de storm die we gehad hadden, en dat de baasjes de luifel hadden afgebroken? Ja hè.

Nou, al maar goed hoor, afgelopen nacht hoorden we de wind huilen loeien en gieren, alles wat maar kan. Man, man, man, wat een wind, wat een woei, echt niet te doen.

Maar wij lagen lekker warm binnen, baasjes in hun bedje en ik heel braafjes op mijn pelsje in mijn mandje. Tja, deze avonturier moet zacht liggen hè. Ik ben helemaal niet bang voor dit stormachtige weertje.  Enkel tegen de ochtend kruip ik even bij de baasjes op bed, maar dat is puur voor de gezelligheid.

En de regen blijft maar met bakken naar beneden vallen, de wind blijft loeien, de ganse dag.
Er wordt afgeraden om in de bossen te gaan wandelen zolang de wind zo fel is, ook daarna wordt nog voorzichtigheid aangeraden.

Daarom vandaag gewoon een dagje niksen.

Ik krijg wel redelijke grote uitlaatrondjes, altijd rond de camping of er vlakbij.

Maar ik heb zo wel mijn beweging.  We komen meestal wel weer terug aan de caravan als verzopen katten.
Gelukkig heeft bazinneke er lol in en zorgt baasje ondertussen voor mijn eten en drinken.

We zullen ons verhaal voor vandaag dan ook snel afmaken want echte avonturen maken we vandaag niet en foto's zijn er ook niet met deze nattigheid. 

Tot morgen dan maar en hopelijk wordt het dan weer spannender. 🐾🐾🐾

----------------------------------------

Maandag 6 oktober 2025

Na weer een nachtje met heftige wind én regen werd ik na het ontwaken weer eens vergast op een nat uitlaatrondje. Amai amai amai, dat mag eens gaan stoppen hoor, want ze kunnen me telkens weer uitwringen.

Maar uiteindelijk vertrokken we toch voor een rondje geocachen. We gingen naar het windmolenpark in de wijk 'Hetendorf' waar we vroeger al eens in de buurt gewandeld hadden, nu lagen er cachen en dat was dan best wel leuk.

We deden het rondje met de auto omdat het nog steeds niet zo'n mooi weer was, maar ook dat was leuk want ik had de wind in mijn haren én ik werd niet nat. Baasjes wel, lol.

Tja, ik kon er ook niet altijd uit omdat ze aan sommige windmolens aan het werken waren, of omdat sommige te kort bij de grote weg lagen en dat is dan te gevaarlijk om los te lopen.
En ik had zelf ook helemaal geen zin om voor een paar minuten aan de leiband, mijn warme achterbank te verruilen voor een koude en natte wind.

Maar ik hield de baasjes in de gaten en telkens als ze dan terug kwamen, werd ik rijkelijk beloond met knuffels.

Tja, ik blijf dan ook heel mooi zitten kijken naar wat de baasjes doen, al zeg ik het zelf, ik ben een toppertje. 

De eindcache die we vonden was heel erg mooi, het was echt de kers op de taart. 
De wieken draaiden echt, het was een heel mooi gemaakte finale, een kleine kopie van het grote windmolenpark.

Daarna gingen we er nog een paar zoeken en die hebben we ook allemaal gevonden.

Er was er eentje met het uitzicht op het windmolenpark, maar ook anderen zoals een wachthuisje. 

Hihihi, en ook nog een lollige, in het midden van het bos, maar wel kort bij een soort van zandmijnen of zoiets. ;) 

En met dan uiteindelijk 12 gevonden caches bij op de teller en pootjes die toch ook volop dienst hadden gedaan, al waren het telkens kleine stukjes, gingen we naar "@Home". Koud en nat, maar in de caravan konden we lekker eten en gaan rusten.
Moe maar voldaan, zeggen ze dan.

Toen Kokkie Huub aan zijn fornuisje buiten stond, kwam er iemand aan die een plekje zocht, een Deen. En al snel werd er veel gepraat. Ik verstond er niet veel van, en nee, ze spraken geen Deens, want dat kunnen de baasjes niet. Het werd Engels want dat ging voor allemaal het beste. 
Omdat de receptie toen even dicht was, hebben de baasjes uitgelegd hoe het was en waar alles was op de camping.

Uiteindelijk vond de man een, voor hem leuk plaatsje hier vlakbij en we zagen hem rijden. 

OMG wat doet die???? Het is hier een terassencamping, dus ligt de ene plaats hoger dan de andere en die man reed gewoon naar benden van de ene naar de andere in plaats van over de weg. Zo moest hij zijn moover niet gebruiken, maar zowel zijn auto als zijn caravan schuurden over de grond en er werd een pak aarde verschoven. 
Pppppfffffff gelukkig heeft de man geen schade, maar het verdiepje moest wel even hersteld worden met opnieuw aarde er op te gooien.
Voor wie denkt dat er geen ongevallen gebeuren op een camping???? Jawel dus, al zijn het het wel speciallekes. 

Oh ja, en er werd vanmorgen nog een extra pelsje in mijn mand gelegd én een kussen onder mijn mand om de kou van de vloer niet door te laten. 
Lief hè, maar na zo'n vermoeiend dagje in en uit de auto en caches zoeken, wilde ik even gewoon op de vloer gaan liggen.

En zo komt er weer een einde aan dit vakantie-dagje.

Een heerlijke dag voor een witte avonturier 

Groetjes 🐾🐾🐾

----------------------------------

Dinsdag 07 oktober 2025

Eindelijk, eindelijk, eindelijk hadden we een nacht zonder heftige wind. Jaja, nog wel nattigheid, maar we werden niet meer kletsnat bij uitlaatrondjes.
Het was vanmorgen ook een stuk warmer dan de vorige dagen, dus besloten die gekken van baasjes om alle ramen in de caravan open te gooien.
Hoezo verluchten???? Das koud hoor, gelukkig staat mijn mandje onder de tafel en kan ik daar dus vrij warm liggen, in ieder geval niet in die kouwe trek van de open ramen.


En dan dacht ik dat we het gehad hadden, nee hoor, ik moest de auto in en baasjes reden naar de 🍞 bakker, dus ik moest maar weer eens blijven zitten. Helemaal niet lollig, maar ja dan ga ik maar even een dutje doen, al was ik hier niet zo blij mee.... 😞

Maar even later bleek dat ik geen reden had om verdrietig of boos te zijn want nadat het brood naar de caravan was gebracht, waar ik nog steeds in "Katje" moest blijven, vertrokken we weer met de auto.

Vlakbij Faßberg stopten we op een parking en toen zag ik, wat ik voorheen niet had gezien. 
De baasjes hadden GPS'en bij, dus gingen we weer geocachen. Joepiejee, dat vind ik leuk want dat betekend dat we op nieuw terrein gaan wandelen.

Maar zoooo raar, baasje sleepte een tonnetje water mee, waar zou dat goed voor zijn?
Eigenlijk staat dat tonnetje in de auto voor als ik onderweg dorst heb.

Enfin, wij op weg, dwars door de bos, door varens, over natte takken, door kreupelhout, zooooo leuk dat ik begon te dansen.... Tot.... ik zo hard danste en rende en trok, dat baasje op de grond lag. Uitgeschoven op een natte boomwortel die spekglad was en doordat ik een beetje stout was, verloor baasje zijn evenwicht.

Oei... dacht ik, nu gaan we vast niet verder, nu gaan ze zeker boos zijn op mij, maar gelukkig werd er na een korte vloek niks meer gezegd. Baasje had zich niet pijn gedaan en zijn jas was ook niet stuk, zelfs niet vuil. Hij was heel zacht gevallen op een groot stuk mos. Gelukkig maar....

Dus gingen we  verder, verder op zoek naar het coördinaat waar we de cache zouden vinden.

Toen we daar aankwamen bleek al snel waarom baasje water mee zeulde.
Er was een buis en daar moest je water in gieten zodat de cache naar boven kwam drijven en je hem zo kon pakken. 😀  Zooo lollig.

En zoals jullie kunnen zien op de foto's, moest ik vanop een afstand toekijken en bij bazinneke blijven.

Het ging daar even steil naar beneden en daar liep een watertje, en doordat ik even voorheen het baasje tegen de vlakte kreeg, waren ze bang dat ik hem van de kleine helling af zou duwen in het water. Dan was de dag voorbij geweest.
Ik bleef dus mooi zitten kijken.

En van daar af gingen we het echte rondje lopen, dat noemde "Zwergenaufstand" oftewel Dwergen-opstand.  Jaja, we hebben dus onderweg wel wat dwergjes tegen gekomen, ook een paar van hun mooie huisjes.

Maar we vertrokken eerst over een asfaltweg, dat vonden de baasjes helemaal niet zo lollig, maar ja, je weet niet wat de rest brengen zal.

Enfin, er reden een pak tractoren rond, jaja, de boer.... en hij ploegde voort... of eigenlijk waren ze aan het eggen en zo.

Als die er aan kwamen moest ik de kant in want die tractoren, die waren echt zo breed als de weg, amai seg, niet te doen.  En hoooog dat die waren, echte reuzen.

En ook al was het stukje wandeling langs deze weg dus niet het leukste, toch zagen we hier al kaboutertjes én kabouterhuisjes oftewel, paddenstoelen.

De eerste was een 'Peksteel'

En toen zagen we nog een mooie 'Kastanjeboleet'

Raar hè, deze huisjes. Het waren niet gewoon van die rode huisjes met witte stippen, maar andere heel mooie. Misschien wonen hier kabouter-koningen in of zo. Ik zou het niet weten. Weten jullie het?

En na de asfaltweg kwamen we dan toch weer in stukken bos terecht, dat was zoooveeel leuker want daar kon ik weer aan de lange riem, of zelfs af en toe los. Joepiejee.

En af en toe moest ik natuurlijk ook even een 💩deponeren. Hoort er bij hoor, maar baasjes lachen dan altijd met mij omdat ik als een echte stoere boy, alles altijd ga bedekken. 
Leuk voor de baasjes met opruimen, soms vinden ze hem niet meer terug. 😀

Daarna kunnen we weer gewoon verder, dan loop ik netjes naast het baasje.

En ondertussen vonden we regelmatig kaboutertjes....
Maaaaaar ook wat anders. Echt zooo leuk, we vonden Schnappi achter een heel mooie en grote boom.
Hihihi, ik wilde wel eens snuffelen aan Schnappi, want deze was helemaal niet gevaarlijk, ook al had hij zijn bek wijd open gesperd.

We vonden even verder ook nog een slang, maar die was stuk? Neeee, geen echte hè, gewoon zo'n nepslang om een geocache leuker te maken. 😂😂😂

Maar we kwamen zo in een ander stukje bos waar we nog steeds op zoek gingen.

Ik huppelde vrolijk mee en af en toe begon ik het te begrijpen want ik vond hier en daar een paadje wat naar de cache toe leidde. 
ja, ik zal nog veel moeten leren want de cache, die vind ik nog altijd niet. 

En zo bleef ik vrolijk en blij verder huppelen richting de laatste cache.

En dan nog het laatste stukje naar de auto en dan maar weer richting ons huisje op wielen.
Baasjes waren heeel blij want uiteindelijk hadden ze 16 caches gevonden.
En ik???? Nee, nog geen enkele, maar dat komt wel als ik nog meer oefen zeggen ze. Lemmy kon dat in het begin ook niet, maar op het laatst was hij super goed, net als Happy die sneller als wie ook elke cache vond.

Kokkie Huub ging aan de slag en de maagjes konden weer gevuld worden.

Ik had tijdens de wandeling zooo veeeel gedronken dat ik alweer moest plassen. Niet te geloven zeiden de baasjes, die heeft onderweg echt alle planten water gegeven en nu moet hij alweer... Maar baasje trok zijn schoenen weer aan en ging met mij op pad.

OOoohhhh wat was hij boos op mij, echt heel boos. 😡 We kwamen een klein bruin hondje tegen en dat bafte naar mij. Nou, dat doe je echt niet ongestraft, dus ging ik grommen en in mijn lijn hangen, ik zou dat kleine ding wel eens een lesje leren.

Maar dat vond het baasje geeeeen goed idee want hij hing aan de leiband. 

Tja, toen had ik het  verkorven en moest ik aan de korte lijn. Weer in de caravan kreeg ik niks lekkers omdat ik stout was geweest.

Dus ik maar braafjes in mijn mand en gelukkig wilde bazinneke wel mijn avonturen van vandaag noteren. Dat deed ze niet voor mij, maar voor jullie, anders zou ze jullie straffen door mijn verhalen niet verder te vertellen.

Enfin, ik lig nu braaf in mijn mandje en ik hoop dat baasjes snel niet meer boos op me zijn.

En hopelijk loopt bazinneke straks dat laatste rondje nog met mij zoals ze altijd doet.

Ik stuur jullie alvast heel veel lieve groetjes.

Zijn jullie alweer klaar voor de volgende avonturen? 🐾🐾🐾

Wandelen, Geocachen ennnnn nat, stormachtig weer.

 Donderdag 2 oktober 2025

De dagen vliegen hier voorbij, niet te doen.  Maar we hebben het nog steeds heel fijn.
Vandaag zijn we de ochtend weer heel rustig begonnen, ik met slapen, baasjes met kleine karweitjes en opruimen, daarna koken en de buikjes vullen. Tja, dat hoort er bij hè.

Maar het was heerlijk weer, dus konden we lekker buiten zitten en buiten eten.

Daarna zijn we vertrokken voor een wandelingetje van 5 km vanop de camping.
Zoooo lollig, bazinneke heeft heeel die wandeling met een visstok rond gelopen.
Te gek voor woorden, maar ja, baasjes wilden caches vinden en 1 ervan was een hengelcache, die hing dus in de boom.

Enfin, we vertrokken en genoten weer van de mooie natuur en van de unieke bospaadjes, wel moeilijk wandelen zo'n zandpaden, maar ook mooi.

Op weg naar de 1e cache.

En we waren er al snel, de GPSen wezen links, maar met goed kijken zagen we al snel iets wat niet normaal was, en ja hoor, de cache was gevonden én we konden verder.
Mmmmm ik snapte nog wel niet waarom bazinneke die hengel aan het meezeulen was. Maar dat zou al snel duidelijk worden. ;)

Onderweg naar de 2e cache. Weidse vlaktes en dan weer dichte bossen.

Jaja en hier waren we er...... Zo zot om te zien..... De hengel werd uit mekaar geschoven zodat hij heeeel lang werd en daar bovenop kwam een haak, neeeee geen vishaak, maar een grote haak, zo eentje die ook aan kleerhangers zit.
Echt, zoooo raar om te zien, want met die haak probeerden ze een cache uit de boom te halen.
En geloof het of niet, maar het is gelukt, ze waren behoorlijk blij hoor dat het gelukt was.
En ook het terug hangen is ze gelukt. 

En toen konden we weer op pad, weer richting de camping. 

Daar we dan nog heerlijk in het zonnetje hebben liggen genieten en vitamientjes D vergaarden. Natuurlijk ook weer de buikjes vullen.

En terwijl ik dit dicteer aan bazinneke, lig ik zalig in mijn mandje.

Vanuit mijn zachte mandje in de warme caravan wens ik jullie weer een heel fijne avond toe.
Tot het volgende avontuur, misschien morgen wel weer.

Groetjes van de Wodan.

--------------------------------------

Vrijdag 3 oktober 2025

Vandaag is het 3 oktober, in Duitsland dus een feestdag. Het is de "Dag van de Duitse Eenheid", oftewel de verjaardag van de Duitse hereniging in 1990.

Geen winkels open, dus ook geen boodschappen doen.
Even de dag lui lekker opstarten en delibereren wat we gaan doen.

Nou ja, laat de baasjes maar overleggen, ik lig er heerlijk bij.

.

En af en toe natuurlijk ook naar buiten "koekeloeren", alles in de gaten houden.

En toen was het zover, we vertrokken, ik gezellig op de achterbank, in de armen van de Lemmy-beer en we waren op pad.

Jaja, we gingen op geocaching-strooptocht, wat hadden jullie anders verwacht.

Eerst gingen we een heel akelig dicht begroeid bos in waar we even rond gelopen hebben voor we vonden wat we zochten. 

Vandaar ging het richting een kruispunt waar een zeven-armige wegwijzer staat. Hier mocht ik niet los rondhuppelen want we zaten daar vlak tegen het militaire domein.
Maar gelukkig hadden de baasjes mijn hulp niet nodig en vonden ze zelf die cache

Daar vlak bij lag er nog een stom tradje wat al snel gevonden werd, maar ooook nog 2 van die gekke hengelcaches. 
Jaja, die 2 gekke baasjes stonden daar weer met hun vishengel in de bomen te hengelen.
Maar allé, 't is ze wel weer gelukt.

We hebben er vandaag dus 5 gezocht én gevonden.

Tja, toen was het weer tijd om terug te keren naar de camping, want Kokkie Huub moest aan de slag.

Lekkere kalkoen op het bord, en zoals altijd ook een stukje op mijn bordje... sssttt, klinkt mooier dan in mijn bakje, toch?

Na het eten was het uitbuiken en daarna hebben we nog even in de buurt wat rond gewandeld.

Ooohhhh wat was het leuk, ik mocht weer los en baasje aan de ene kant van het  pad, bazinneke aan de andere kant en ik maar rennen tussen de 2. 
Niet eerlijk hè? Zeker niet omdat baasje zich verstopte en ik hem moest zoeken, maar met mijn goeie speurneus en mijn liefde voor het baasje,  vond ik hem al snel.

Oh ja, en de 1e foto, dat was niet mijn 💩want die ruimen de baasjes netjes op. Maar in deze vreemde drol was ik bijna ingetrapt. Groot was mijn verontwaardiging.

En daarna werd het al snel avond, de laatste keer mijn bakjes gevuld en nog wat later op de avond, net voor de baasjes gingen slapen, een laatste uitlaatrondje.

Mijn oogjes mochten toevallen tot de volgende ochtend.

Maar toch zou de avond anders verlopen dan andere avonden want baasjes kregen waarschuwingen, code oranje, code rood voor heftige wind (stormachtig) en heftige regen.

Ik hoorde ze delibereren want de nieuwe luifel is eigenlijk een zomerluifel en die kan wel tegen een regenbui, heel goed zelfs.

Maar storm???? Nee, daar is hij niet bestand tegen. En ze wilden absoluut niet meer in de problemen komen zoals een 3 jaar geleden. Toen vernietigde een stormwind ook het één en 't ander. 

Dus kwamen de baasjes weer uit bed, trokken wat warms aan over hun nachtkleding en zetten hun koplampjes op. Hahaha, ik moet niet zeggen dat het een geweldig gek gezicht was. En nee, ik kan zelf nog steeds geen foto's nemen, anders hadden jullie vast onder de bank gelegen van het lachen.

Maar goed, in no time hadden de baasjes de zijflap er af en netjes én droog ingepakt. Daarna de luifel en hopsakee, ook die ging super vlot en helemaal schoon in zijn zak, alles onder 't bed.

Mijn stretcher, kussen, baaasjes stoelen, alles veilig gesteld en ze konden weer in bed kruipen.

Ik ben ondertussen lekker warm in mijn mandje blijven liggen, laat ze maar doen...

Nadat we allemaal weer naar dromenland vetrokken, brak het noodweer los, wat waren we allemaal blij dat de luifel er af was. Het heeft enorm lelijk gedaan, maar wij lagen lekker warm én droog in de caravan.
Eigenlijk was dat ook best gezellig.

En zo kwam er aan deze dag een heel raar einde.  ⛈☔⛆

Tot morgen voor het vervolg van onze avonturen. 🐾🐾🐾

----------------------------------

Zaterdag 4 oktober

Jeetje wat heeft het vannacht lelijk gedaan, niet normaal seg.

Toen bazinneke met mij vertrok voor een uitlaatrondje rond de camping zag het er rond de caravan nogal nat uit.👲

Owowow, wat was het leuk wandelen. De lijn ging alle kanten op, maar volgde niet gewoon zoals anders, ik was al snel doornat. Als ze mij, na het uitlaatrondje hadden uitgewrongen, dan hadden we vast een paar emmers vol gehad.
Buiten in de regen (niet onder de luifel dus) mijn bakje leeg eten was ook weer eens wat anders. 

Echt kamperen dus.  😂

Na het ontbijt gingen we snel even boodschappen doen, naar de bakker voor brood, want hier kan 't baasje gewoon brood kopen in de winkel, dat kan hij bij ons niet, ook in Nederland kan dat gewoon niet. Raar hè, maar wel heel fijn.

Terug op de camping mocht in nog even rond de camping lopen vooraleer we weer naar binnen gingen. 
Baasje ging weer aan het kokkerellen, lekker buiten koken in de regen, het heeft zijn charmes.  😁

Omdat het vandaag ook Wereld-Dierendag is, kreeg ik ook weer wat lekkers toegestopt. Nou ja, voor mij hoeft dat niet echt want ik krijg elke dag wel wat lekkers en ik word elke dag wel weer verwend.

Eigenlijk was ik al lang blij dat mijn voerton droog gebleven was, die is normaal bestand tegen buiten staan, en dan nog onder tafel, het is goed gekomen, ik kan lekker mijn vertrouwde gezonde Belcando-brokjes blijven eten.


Vandaag dus 4 oktober, ook alweer 1 maand geleden dat we afscheid namen grote broer Lemmy, ik mis hem nog steeds enorm, maar ik ontdek ook de voordelen van alleen zijn, ik hoef niks meer te delen.

Dat is wel leuk, maar toch had ik hem nog liever hier gehad, net zoals de baasjes dat liever zouden willen.

Dan zou dit niet alleen een herinerings-vakantie zijn, maar een gewone vakantie samen.

Enfin, de rest van de dag zitten we gezellig samen warmpjes in de caravan. We spelen spelletjes, knuffelen en genieten samen.

Waarschijnlijk gaan we vandaag niet veel meer beleven omdat de wind en de regen ons blijft teisteren, al is het met momenten toch alweer een stuk minder erg.
Straks waarschijnlijk nog een uitlaatrondje hier in de buurt en met dit weer, vroeg naar bed.

Maar nu gewoon samen relaxen.

Als er vandaag nog wat gebeurd, dan horen jullie dat in de volgende blog.

Fijne namiddag én alvast ook een heel gezellige avond van Wodan 🐾én zijn baasjes 👣. 

R e l a x !!!

Dinsdag 30 september

We  houden het rustig vandaag, tja, ik ben dat klimmen en dalen niet gewend en ik was behoorlijk moe, ik leek zelfs even wat stijve pootjes te hebben.
Gelukkig dat ze met mij niet naar de Zwitserse Alpen of de Oostenrijkse bergen of zoiets hoog gereden zijn, amai, dan zou ik nog veel moeten oefenen hoor.

Maar allé, we zitten hier en we rusten echt uit. Ik heb speeltjes bij, dus ik kan wat knabbelen en spelen ondertussen, leuk zo op mijn stretcherke.

En ondertussen hou ik natuurlijk de omgeving goed in de gaten want ik ben ook een behoorlijk goeie waakhond hoor.
Jullie zien toch wel dat ik er vervaarlijk uitzie?

Baasjes hebben weer lol gehad met het rummikubben terwijl ik daar rustig lag. Tussendoor een kort rondje en lekker eten.

Maar toen het later werd, zijn we dan toch nog een mooi rondje gaan lopen, mooi en niet al te lang, was zo'n 3 km, maar genieten want weer andere paadjes en natuurlijk ook weer andere snuffel-geurtjes.

We zagen onderweg ook een mooie paddenstoel, het was een vroeg eekhoorntjesbrood.

Weer op de camping konden we nog genieten van prachtige luchten.

Ik zag zelfs een beertje in de wolken. 😀

Daar het in de avond weer kouder wordt, kruip ik in mijn mandje in de caravan waar ik recht uitkijk op onze foto.  Zo is mijn grote broer ook een beetje mee op reis zoals oorspronkelijk dan toch de bedoeling was. 

Voor vandaag dan niet veel meer te vertellen want wij gaan waarschijnlijk al heel snel op reis naar dromenland.

En dan wens ik jullie een heel fijne avond toe.

Dikke kus van Wodan, de avonturier.

----------------------------------------------

 Woensdag 1 oktober 2025

En we blijven hier toch wel een beetje in de relax-modus hangen.
Na een heeeel rustige opstart-ochtend sprongen we met zijn allen in de auto, op weg om boodschappen te gaan doen.

En al meteen zagen we weer die vertrouwde lappendeken-wegen, al was het toen in de buurt van de andere camping nog veeel spectaculairder.

No even over het boodschappen doen. Weten jullie dat ik niet mee binnen mocht, ik moest helemaal alleen in de auto blijven. Ja natuurlijk, ik ben dan even de bewaker van dienst, ze zullen echt niet met de auto vertrekken als ik er in zit, maar mij alleen achter laten, dat kan toch niet hè.

Enfin, maar even een foto van de lappendeken-weg. 😂

En vanuit de auto zagen we ook weer die typische gebouwen. Eeeuuhhh tja, we zijn niet gestopt, want toen hadden we de boodschappen al in de auto. 
Maar jullie mogen wel mee genieten hoor. 
Nou ja, ben een beetje beschaamd voor de slechte foto's die bazinneke heeft genomen.

Weer thuis op de camping hadden de baasjes door dat ik toch wel een poosje in de auto had gezeten,  dus nadat de boodschappen waren uitgeladen,  zijn ze met mij een stukje gaan wandelen.

We nemen zoveel mogelijk andere paadjes omdat ik dan andere geurtjes kan snuffelen.
En nu kwamen we langs een soort van heksenhuisje, spoooookyyyyyy.

Het laatste stukje mocht ik zelf los lopen. Joepiejeejochee, hoe leuk was dat. Is toch wat anders om in het buitenland lekker los te zijn. Heeel spannend.....
Jaja, zelfs zooo spannend dat ik alles moest gaan besproeien. Anders blijven de plantjes niet leven hè.

Na deze leuke korte wandeling ging het weer richting "@Home", voor wie het nog niet weet, zo noemt de caravan hè. De auto is ons "Katje". Ja, ik weet dat ik rare baasjes heb, maar ze zien me graag en dat is al wat telt.

Enfin, daar weer aangekomen ging het baasje aan het kokkerellen want ondanks het feit dat hij weinig kan eten blijft hij "Kokkie Huub".

Ze gingen aan de forel én ik??? Ik heb wel een paar stukjes gekregen hoor, lekker.

En wat er dan gebeurde????? Toch ook weer zo'n typische baasje actie. Ik had te veel zand op de mat gedeponeerd met mijn  'ik probeer of ik mag graven'  actie, die niet werd goedgekeurd. En natuurlijk lag er ook wat broodkruim en zo. Gevolg..... ze gingen borstelen en opruimen. En ik???
Yep, ik mocht toekijken van in de caravan. 
Ik had zo'n zin om er uit te komen, maar ik ben lekker braafjes binnen gebleven en heb goed gekeken of ze het wel goed deden. 😂

Ik ben echt een toppertje, toch?

Voor de rest van vandaag is het echt rusten terwijl de baasjes aan het plannen zijn welke rondjes we gaan lopen of waar we naartoe gaan. Want omdat we zomaar "op de wilde boef" zijn vertrokken, hebben ze niks kunnen voorbereiden.


Maar ik kan op deze manier rusten en alles in de gaten houden, zo zijn er net weer 2 campers aangekomen, interessant om te zien of ze bijvoorbeeld een hondje bij hebben. 

Tja, deze reis zijn we ook begonnen voor de rust, dus dat zal als een rode leidraad door onze vakantie lopen.

En natuurlijk wordt er een paar keer per dag met mij een rondje gelopen, het ene al langer dan het andere, maar wel leuk.

Voor nu dus niet zo veel meer te vertellen.

Ik wens jullie weer een heel fijne avond en ik hoop dat jullie er de komende dagen ook weer zijn om onze avonturen verder te volgen.

Heel veel lieve groetjes van deze stoere wittekop. 🐾🐾🐾🐾🐾