Deel 2 van ons avontuur : Am Kummerower See in Sommersdorf

 Woensdag 15 oktober 2025

De ochtend begon net als altijd met mijn uitlaatrondje en mijn bakje gevuld met lekkere brokjes.
Ook de baasjes weer aan het ontbijt, afruimen zoals altijd...
Maar toen ging het weer anders want zoals jullie weten, gingen we vertrekken van op deze mooie en rustige camping.

De laatste dingen werden opgeruimd en ingeladen en daarna kon de caravan aangehaakt worden. Ik lag toen al even op de achterbank van de auto te slapen, mijn kop op de Lemmy-beer.

Beneden werd er nog snel even gestopt, ik mocht nog snel een plasje doen en er werd afscheid genomen van de campingbaas.

Een laatste blik op de camping en met dit bordje wensen ze ons nog een goeie reis.

En toen gingen we rijden, heeeeeel lang rijden want baasje wilde geen snelwegen doen, maar rustig door kleine wegen en dorpjes rijden zodat we van alles konden zien.
En dat was ook zo, als ik even wakker werd keek ik ook snel door de ramen om te zien waar we voorbij reden.

Na een eerste tussenstop waar de baasjes even snel wat aten en ik weer even mocht plassen, kwamen we al stilletjes aan op bekender terrein, we herkenden al snel de opgelapte wegen en de kleine straten die officieel als grote dorpswegen geboekt staan.

En op 1 van die super smalle en kleine weggetjes ging het ook mis. Daar was een hoge borduur en we kwamen een reuze grote, brede tractor tegen die ook niet kon uitwijken. Daardoor ging de zijkant van onze caravan even tegen de borduur, een knots, amai, ik schrok.
Even verder zijn we kunnen stoppen om te kijken en we zagen dat er niks stuk was, enkel de moover was geraakt. Het zou nog de vraag worden of die het nog zou doen, maar dat zouden we dan wel zien als we aankwamen.

Gewoon verder rijden en genieten van af en toe mooie dingen zoals een Hollandse molen die voorbij flitste.

We zagen ook heel veel kraanvogels, maar die foto's zijn mislukt omdat we aan het rijden waren. Dat zien jullie dus op onderstaande foto die ik jullie niet wil onthouden. 😁 Erg hè.

Enfin, uiteindelijk zijn we op ons plekje aangekomen. We kozen voor het plaatsje naast dat van de vorige keer en de baasjes gingen opstellen. 
Gelukkig hadden we onderweg 2 plas-stops gehad, want ik moest nog even in de auto blijven zitten.

Toen de caravan stond is baasje snel met mij gaan plassen, terwijl bazinneke binnen mijn mandje opmaakte en mijn brokjes weer klaar zette.

Nadat ook binnen alles weer in orde was, konden ook de baasjes gaan eten.
Ze wilden koffie zetten, maar steeds weer zaten ze zonder elektriciteit, de stoppen sloegen door. Ow jee, wat nu weer? 
Bleek dat de koffiezetmachine de oorzaak was. Mmmm, na zo'n trip hadden ze wel zin in koffie, dus maar gewoon op de ouderwetse manier koffie opgegoten zodat ze zich toch lekker konden verwarmen bij zo'n warme kop zwart vocht. 

En toen konden we met zijn allen genieten van de rust en de stilte én van het uitzicht op het meer, van in de caravan.

De baasjes gingen eerst nog een spelletje Rummikub spelen terwijl ik al in alle rust in mijn mandje lag.

En zo gingen we dan de nacht in, onze eerste nacht in Sommersorf, Am Kummerower See.

Pootjes en lebbers van een vermoeide avonturier. 🐾🐾🐾

-----------------------------------------

Donderdag16 oktober 2025

Mmmmm nare nacht.... 
Ik voelde me helemaal niet lekker en heb er vannacht voor gezorgd dat de baasje iets moesten opkuisen. Tja, ik had de laatste dagen heel veel insecten gegeten, van lieveheersbeestjes en mieren tot stinkwantsen....

En dan had ik gisteren avond ook nog aan mijn bot zitten kauwen en er scherpe stukje vanaf had gebeten. Baasjes hebben hem van me afgepakt. Niet lief hè?
Zij maar zeuren over beter en veiliger, maar ik vond het maar niks, tot vannacht natuurlijk, toen begreep ik het wel. 

En dan rond half 7, de baasjes lagen nog lekker te slapen, moest ik opeens weer plassen, zooo dringend dat ik met mijn snoet ging proberen de deur te openen.
Dat vond bazinneke niet grappig, dus schoot ze snel haar kleren aan om met mij naar buiten te gaan. In het donker om baasje niet wakker te maken.

Hihihi, Kleren aantrekken? laat me niet lachen. 😁

Ik was eigenlijk een beetje beschaamd, maar niemand zag ons want iedereen sliep nog én het was nog steeds schemerig. 

Weten jullie dat bazinneke gewoon haar broek en trui had aangetrokken en haar er over aan. 

Ssssttttt niet verder vertellen hè. Ze had ook snel haar crocs aan getrokken in het donker, maar terwijl ze dat aan het doen was, was ik al naar buiten en zij had zo 1 grijze croc van haar aan haar voeten én 1 zwarte croc van 't baasje. Maatje te groot, maar allé, ze ging zo toch verder omdat het voor mij dringend was.

En ik ben heel rustig gebleven zodat ze met die veel te grote croc niet zou vallen.

Grappig hè. 😂😂😂

Het was hier een heel erg winderige nacht, zoals we hier kennen van de vorige keer raast de wind altijd over het meer heen, maar zooo moooi.

Bazinneke heeft vanmorgen al enkele foto's genomen om jullie te laten mee genieten van het mooie uitzicht hier.

En dit is het uitzicht naar de achterkant van de camping. Dat zijn daar allemaal vast plaatsen, maar hier maakt dat niks uit.  Die staan allemaal een beetje apart én het is hier zoooo rustig.

Een rustige opstart vandaag met voor de baasjes een spelletje Rummikub, jaja, in de ochtend al, hoezo verslaafd????
Nou ja, maar vooral met heeel veel knuffelen.

Na het middageten van de baasjes, zijn we vertrokken voor een mooie wandeling langs een klein stukje van het meer, het stukje wat we vroeger ook vaak als uitlaatrondje liepen.
Het is daar zooo mooi en rustig en ik kan bijna altijd los lopen. Dat is heerlijk.

Bij het verlaten van de camping aan de achterzijde. Daarnaast ligt nog een klein tentenveldje. Zien we een prachtig stukje met bloemen waar nog steeds een paar vlinders vrolijk rond dartelden.

Dan komen we al meteen aan een stuk wat vroeger afgesloten was en waar toen koeien stonden, ja, er veranderen dingen in 3 jaar.
Nu is het een mooi uitgestrekt weiland waar een prachtige hoeveelheid bloemen groeien.

De Koningskaars

Koningskaars met op de voorgrond nog de gewone Paarse Ossetong

Reukloze Kamille

Klein streepzaad met de Korenbloem

En dan maar gewoon op pad en genieten van de natuur in al zijn eenvoud, in al zijn schoonheid, in al zijn prachtige rust.

Daar stond ook 'de eenzame boom' LOL

En daar even verder zagen we deze en nog veel andere  Witgerande tuinslakken.

We zagen ook een paar prachtexemplaren van stokoude bomen. Grotesk, maar zo mooi.

En dan opeens stond daar een bankje waar we konden genieten van een prachtig uitzicht.

 

Na wat gerust te hebben ging het verder tot op dit plekje waar bazinneke een cache ging zoeken, ze heeft hem gevonden en 't baasje heeft hem voor haar gepakt, want ze moest ook weer even een tak omhoog klimmen en dat lukte natuurlijk niet.

En van daaruit ging het weer richting de camping want we hadden al een heeel stuk gewandeld, maar we hadden er nog moed in.

Ik meestal op kop en ja, ik moest af en toe ook even de kant in voor iets wat heel natuurlijk is en wat voor hondjes en avonturiers echt GEEN openbare zedenschennis is. 😁

De lucht was fabelachtig mooi en tegelijk duister, maar dat kon ons niet deren.

Op de camping aangekomen liepen we nog even door naar het begin van de camping, nog voorbij de slagbomen, daar waar de mooie camperplaatsen zijn.

Daar tegenover is een mooi stukje van het meer met zand en daar is ook een klein stukje met helder stromend water. Daar mocht ik even in, verder niet omdat er heel veel van dat wit schuim op het meer ligt, dat zijn dode algen zeggen de baasjes en dat vind ik maar vies.

Maar ik kon wel genieten van het peddelen in het zand en in dat water.

Baasjes zaten ondertussen rustig op het bankje terwijl ik mij kon vermaken.

En weer afgekoeld in het frisse water, gingen we weer de camping op en richting de caravan.

Baasje was moe en ik ook, dus gingen we een namiddag-dutje doen, we hebben heerlijk geslapen.

Weer wakker, was het tijd voor mijn avondeten en ook de baasjes konden weer aan de koffie want ja, ik heb nog niet verteld dat baasje, toen bazinneke vanmiddag de vaat deed, het koffiezetapparaat weer aan de praat heeft gekregen.

Jaja, lach maar, hij heeft een hele valies met werkgereedschap bij, maar zo kon hij vorige week wel de kranen én nu de koffiezet repareren.

Daarna was het genieten van een super rustige avond en van het mooie uitzicht over het meer.

En zoals we ons herinneren van 3 jaar geleden, konden we ook nu weer genieten van een wondermooie zonsondergang.

Even later viel het er wel weer met bakken uit, maar nu is het weer droog en heb ik net mijn laatste rondje gelopen.

Wij gaan dus zo meteen weer de oogjes dichtdoen en dromen van al onze mooie avonturen.

Groetjes van avonturier Wodan. 🐾🐾🐾