Heel veel rust, wandelen én vooral...... Een heel stoute en vieze avonturier....

 Vrijdag 17 oktober 2025

Wooowwww, wat een wind vannacht, wat een storm, ik dacht dat ze de caravan omver gingen blazen en de regen kletterde op het dak.
Maar ik ben super flink en ik ben rustig in mijn mandje blijven liggen.

Vanmorgen zijn we even naar Demmin gereden om brood gaan te halen, jaja, dat is hier met de auto te doen, meteen een paar kilometertjes slapen in de armen van de Lemmy-beer, ook terwijl de baasjes de winkel in gaan.

Terug op de camping ging baasje even met mij wandelen zodat ik mijn behoeftes kon doen.

Ondertussen kon bazinneke het brood al binnen dragen en de verwarming in de caravan al aansteken zodat wij het lekker warm hebben als we terug komen.

Daarna stond ze op ons te wachten en zo komen we aan bovenstaande foto natuurlijk.

Ze heeft ook een kort filmpje genomen van het ruisende water van het Kummerower See.

Daarna gingen de baasjes even op de computer om de caches op de GPS'en te krijgen, ik mocht op bed, joepiejeejochee.

En ik lig er dan heerlijk te slapen... Oogjes dicht.... of niet????

Na het middageten gebeurde er iets heeeeel raars. Echt, soms begrijp ik de baasjes niet hoor. We gingen toch samen op vakantie om samen alles te doen....
Nou ja, ineens waren ze weg en ik zat helemaal alleen in de caravan.
Bleek dat ze even gingen kijken of ze de machine (e specialeke hier) om de toiletbak te legen en schoon te spoelen nog kenden.  En vermits ze samen méér weten dan alleen, gingen ze samen, maar ik mocht dus niet mee. Pppffffff

Enfin, ik dacht bij mezelf, ik zal maar heeel braaf zijn, misschien krijg ik dan een beloning. En ja hoor, toen ze terug kwamen, zo'n 10 minuutjes later, zat ik heel braaf op mijn kont in de zetel naar de deur te kijken en te wachten.
Baasjes waren apetrots op mij en ik kreeg lekkere visjes.
hahaaaa dat had ik dan toch maar heeel goed ingeschat. 

Daarna hebben we gewoon naar buiten zitten staren, met de rukwinden die maar bleven komen, zelfs tot 50 km/u. Ja, soms denken ik dat we zeeziek gaan worden.

Zelfs de eendjes kruipen samen op het strand en gaan niet het meer op omdat het zo fel waait.

Maar toch waren er mensen die zich op het meer waagden, zoals de Kitsurfers die er schijnbaar de grootste lol in hadden. Toch leek het soms of ze speelballen van de wind waren.

En in de verte zagen we zelfs een zeilscheepje.

Ik had uiteindelijk een heel goed zicht op dit alles, nadat ik mijn best had gedaan om niet in mijn mand te moeten blijven, maar lekker op de bank te mogen zitten.

Want zoals jullie kunnen zien, kan ik heeeel goed smekend kijken.
Als ik die blik opzet, dan kunnen de baasjes mij niks weigeren, echt niks.

En zo komt aan dit stormdagje ook weer een eind, met vooral veel rust en enkele spannende uitlaatrondjes.
Hopelijk kunnen we vannacht slapen, want ook voor deze nacht worden er nog rukwinden verwacht.

Avontuurlijke groetjes van deze witte clown. 🐾🐾🐾

-------------------------------------

Zaterdag 17 oktober 2025

Weer een nieuwe avontuurlijke dag.

We hebben heerlijk geslapen, halverwege de nacht werd de storm wat minder, we kregen nog wel een fikse regenbui op het dak, maar tegen de ochtend en mijn eerste uitlaatrondje, was het heel fijn buiten.

Wel koud, we zitten hier met 2°C, dus ja toch even bibberen, maar toen ik dan mijn pootjes goed kon strekken, voelde ik de kou niet meer.

En toen we weer terug waren van onze ochtendwandeling, stonden mijn brokjes klaar en even later kon ik lekker in mijn warme mand kruipen.

Bazinneke kon ook haar warme kleren weer uit trekken en haar pootjes Oeps, nee, haar voeten onder de tafel steken en genieten van het ontbijt dat baasje klaar had staan.

Daarna kabbelde de dag van vandaag rustig verder met heel veel knuffelen. 

Maar wat we vandaag  vooral gedaan hebben???? Niks anders dan staren naar het meer en de prachtige luchten. Het is hier zoooo mooi.

We zagen vandaag ook veel vissers vertrekken met hun bootjes tot ze kleine stipjes werden en verdwenen op het meer. Maar niet ongerust zijn hoor ze verdwenen niet echt, ze kwamen veel later ook gewoon terug met hun buit.

En natuurlijk tussendoor ook weer uitlaatrondjes. En ja baasje neemt er ook voor zijn rekening. Alle rondjes das voor bazinneke te veel. Maar ik vind die afwisseling best wel leuk en ik weet precies wat ik wel en niet mag bij wie. 

En geloof me, daar profiteer ik van hoor. 

Als een echte volleerde kampeerder mocht ik ook gewoon buiten aan de lijn zodat ik alles heel goed in de gaten kon houden. En er is veel in de gaten te houden want met het, inmiddels, mooie weer, loopt de camping hier aardig vol.

En dan hadden we net ons laatste uitlaatrondje met de baasjes samen, ook heel fijn, al gaat het dan iets langzamer want het is hier, vooral in het donker, nog een stuk moeilijker stappen voor bazinneke.

Toen we weer aan de caravan kwamen, rook ik meteen een indringer. Ik wilde hem meteen aanvallen, maar dat mocht niet van de baasjes. Meneer of Mevrouw Egel zou vanzelf wel weer vertrekken, die zo op zoek zijn naar eten. Maar toch niet het mijne, hoop ik.

Tja, als de baasjes het zeggen, dan zal het wel zo zijn zeker. Morgenvroeg maar meteen kijken of hij echt weg is. Ik vergeet zoiets niet hoor.
Maar ik ben dan wel heel braaf naar binnen gegaan en lig nu in mijn mandje het laatste te dicteren aan bazinneke voordat we weer gaan dromen van nieuwe avonturen.

Misschien morgen weer meer actie, benieuwd??? Ik wel hoor want de keuze ligt natuurlijk bij de baasjes.

Tot morgen met nieuwe avonturen, groetjes van Wodan, de grote reiziger. 🐾🐾🐾

------------------------------------

Zondag 19 oktober 2025

BBBBBBrrrrrrrrrr, wat een koude nacht was het, echt niet te doen. Weten jullie wel dat hier vanmorgen alles wit zag, dat mijn drinkbakje dicht gevroren was, tja, het was -1°C.
Echt heeel koud want we zijn dat niet meer gewend.

Toch op pad voor de ochtendwandeling want ja, ik moet dan wel dringend mijn pakje deponeren hè.

Maar ondanks de kou hebben we genoten van het prachtige bevroren landschap.

En nog een stukje van Kummerower See erbij. Koud, koud, koud, bbbrrrr

En het mooiste van alles????? We zagen deze reetjes, midden op ons pad. Zoooo mooi.
Ze bleven heel verwondert naar ons kijken.

Daarna was het zoals altijd buikjes vullen en drinken. Al was dat allemaal iets moeilijker. Het water buiten was bevroren, dus heeft  bazinneke maar een keteltje met water op het vuur gezet en daar wat water in opgewarmd, zodat ik geen ijskoud water moest drinken. Neee, ook niet heel warm, maar gewoon even op het vuur om het bevroren en het ijskoude er uit te halen.
Wel lief hè, dat ze dat deed.
Gelukkig voorspelden ze enkel deze nacht zo'n kou, anders hadden ze mijn jasje boven gehaald, allé, nog geen wandeljas want die heb ik nog niet nodig, maar wel om te slapen. 

Een caravan is niet zoals thuis en de kou komt sneller door de vloer heen en daarom sliep Cleo vroeger in de oude caravan in een jas, die jas heeft ook Happy nog gedragen op de camping en later ook heeft ook Lemmy die aangehad om in de caravan te slapen. En nu zal ik hem moeten dragen naar het schijnt.

Zien jullie mij al slapen in de Cleo-prinsessenjas???? hahaha als het zover komt, beloof ik jullie dat er een foto van gemaakt wordt.
Gelukkig is dat nog niet aan de orde.

Enfin, na het eten hebben we wat gewacht tot het ietsje warmer werd en toen zijn we op pad gegaan om even te gaan wandelen, ook langs het meer, maar vertrokken vanaf de andere kant van de camping.

Dat was dan weer eens iets anders hè.

Onderweg kwamen we deze oeroude, prachtige boom tegen, wat een fraai exemplaar. Met mij en baasje ernaast zien jullie echt wel hoe enorm groot hij is.

En we gingen verder op pad.... en we genoten van het landschap.

En op dit mooie plekje vonden we dan ook nog een cache. Zo leuk weer hè.
Vanop de bank die er stond, hadden we dit uitzicht.

En weer verder.....

En dan was er weer een zitbank, zo rustig en mooi hier.

En hier gebeurde het dan... het was hier zo mooi en rustig dat we even op verkenning gingen... Nou dat was heel erg uitnodigend want weten jullie, er was daar een stukje bos, een woestenij bijna en we zagen daar iets...
Nou het was een sluisdeur die helemaal onder stak. Ja, je kon er overheen lopen, want ze stak helemaal onder het slijk en het slib, maar er overheen lopen was niet de planning van de baasjes...

En raad eens? Nee, ook niet de mijne, ik dook gewoon in dat vieze vuile sloot water en ik kwam zwart, echt pikzwart als de zwarte piet van Sinterklaas (voor dat ze dan roetmoppen werden hè). 😁

En nee, geen foto van een zwarte ik, wel eentje van de sluisdeur die amper te zien is. Onder al die bladeren, daar bevind zich dus ook geen grond, maar een goor stinkende brij.

Tja en toen ik dan zoooo vies was, moest ik in het andere beekje van de baasjes. Daarin was wel slijk, maar ook klaterend helder water aan de andere kant. Hier heb ik mij een beetje schoon kunnen spoelen.  Gelukkig maar want de baasjes waren om het simpel te zeggen .... 'Not Amused'.

Ik snap dat niet hoor, want ik had best wel lol.

En toen ik daar uit kwam, drijfnat natuurlijk, maar toen zag ik er zo uit. Kan best door de beugel toch?

Maar in plaats van de wandeling verder te zetten zoals gepland, ging het van hier af terug naar de camping want ik stonk nog uren in de wind, en zo gingen ze niet met mij verder op pad. Begrijpen wie het begrijpen kan.......
Achteraf hoorde ik ze tegen mekaar zeggen dat ik zo nat en met die gure wind wel eens een kou zou kunnen ophalen, dus 'stante pede' richting camping.

En daar stond mij een verrassing te wachten. Baasjes gingen meteen naar het meer met mij, ik mag daar na een wandeling altijd pootje paden. 

En ik dacht dat dat nu ook het geval was, maar groot was mijn verbazing toen ze een stok in het water gooiden en ik er achteraan mocht, lekker peddelen in het water zodat ik helemaal schoon zou worden. Beter dan een bad met van die shampoo die me helemaal niet meer naar hond doet ruiken.
Enfin, toen lachten de baasjes weer vrolijk en waren ze best heeel trots op mij omdat ik de stok netjes ging halen en zelfs gezwommen heb om hem terug te krijgen.

Enkele foto's van mijn zwemavontuur in het ijskoude water van het meer. En nee, ik ben er niet meteen in gedoken, maar eerst pootje gebaad en dan verder.

Toen ik weer uit het meer kwam, ging het in snel tempo richting de caravan. Bazinneke was ons al vooruit gegaan om de caravan open te maken en handdoeken klaar te leggen om me af te drogen.

De verwarming werd een tandje hoger gezet zodat ik meteen kon drogen en niet ziek zou worden.

Mijn harnasje werd in de zon te drogen gehangen.

Ondertussen genoten we van een paar spreeuwen die vlak bij de caravan zaten te pikken in het gras.

En na wat rust gingen we nog even op pad voor een latere wandeling en omdat ik zoveel water had gedronken dat ik nu ook heeeeeel veel moest plassen.

Dit op ons gewone uitlaatrondje hier vanaf de caravan. Hier geniet ik toch elke keer weer van.

Hihihi, ik ben toch wel een vrolijk blije spring-in-'t-veld hè. 
Bazinneke riep me, want zij bleef weer eens achter en toen ben ik meteen naar haar toe gerend zodat zij dieze vlieg-foto van mij  kon maken.

En toen we dan weer terug naar de camping gingen konden we al genieten van de zon die onder begon te gaan en het landschap super mooi kleurt.

Nog even met het baasje al die schoonheid bewonderen.

En dan weer naar de caravan, die staat echt recht tegenover al deze schoonheid.

Mijn brokjes weer naar binnen werken en dan zalig in mijn mandje alles dicteren aan 't bazinneke.

Ondertussen gaat de zon verder onder en worden de kleuren alleen maar intenser.
Deze foto is vanachter het raam in de caravan genomen.

En zo komt er weer een einde aan een ondeugend avontuurlijk dagje.
Straks nog even een laatste kort rondje lopen voor we met ons drietjes onze oogjes dicht doen. Maar nooit na nog even een kus op Lemmy's foto te hebben gegeven en hem ook goeienacht te hebben gewenst.

Deze witte doerak, avonturier van het eerste uur wenst jullie weer heel veel leesplezier met mijn avonturen.
Tor de volgende, groetjes, Wodan. 🐾🐾🐾