Dag 9→ 12 juni 2020 : Wiltz en omstreken

Gisteren hebben we met zijn viertjes er maar weer een lekker lui dagje van gemaakt. 

Baasjes de caravan van binnen maar weer eens schoon gemaakt. Tja, wij laten nochtans heel braafjes onze pootjes schoon vegen voor we naar binnen gaan, maar toch blijft er vaak nog gras en zand tussen de kussentjes van onze pootjes zitten en dan wordt alles al snel vies. 

De rest van de dag hebben we samen in onze luie stoelen gelegen en af en toe mochten we even de Our in, natte pootjes halen want het werd al lekker warm. 

 Baasjes hebben ook nog een poosje Rummikub zitten spelen. Stom hè. Baasjes willen hier op de camping veel meer rust inbouwen omdat we hier lekker rustig zitten, gezellig aan dat kabbelende water. 

Enfin, vandaag was het terug actie dag. Eerst en vooral werden er weer snel wat boodschappen gedaan en die werden eerst naar de caravan gedaan. 

Wij hadden eerst nog een dutje gedaan.

Daarna op route. We hebben heel wat rond gereden en ook gewandeld, al was dat vaak maar heel kort omdat het echt al veel te warm was voor ons, maar we hebben het toch wel heel leuk gehad. We zijn de omgeving van Wiltz gaan verkennen. En onderweg kwamen we enkele mooie kleine kerkjes tegen, helemaal typisch voor Luxemburg.

 Dit was er eentje van.

Daar zagen we onder andere deze heel erg mooi beschilderde muur.

 In Clervaux zijn we eerst naar een tank gaan kijken, jaja, ’t baasje en de tanks, dat snappen jullie wel hè. Maar ’t bazinneke was hier ook heel blij want er lag hier ook een cache, die ze natuurlijk weer gevonden heeft. Dit was een M4A3 Sherman tank van 31,6 ton met de tekst er op “Blood & Guts”. Deze tank was 1 van de eerste tanks die deelnam aan “The Battle of the Bulge” bij de bevrijding van Wiltz. Ze behoorde toe aan het 707ste bataljon waarvan de 5 bemanningsleden die de tank achter moesten laten, net als zovele anderen van hun bataljon, richting Wiltz trokken in de trieste wetenschap dat ze het offensief niet konden stoppen. De tank werd teruggevonden, ondergedompeld in een moeras, ze werd heel mooi gerestaureerd.

Daar konden we ook genieten van dit mooie plaatje.

In Goesdorf zijn we naar een herdenkingskapel geweest, dit voor de slachtoffers van de oorlog van ’40 – ‘45. Origineel stond hier enkel een mooie gedenkzuil, deze is gewoon in de kapel verwerkt, of anders gezegd, de kapel is er rond gebouwd

Daar vlakbij stonden ook nog originele wagentjes uit de Antimoon mijn. 

Daar hebben we ook een mooi stukje gewandeld. Nu liggen we weer lekker lui te genieten op de camping, genieten van de rust en de stilte. 

Tja, en veel meer hebben we niet te vertellen want ja, we doen het dus rustig aan, al wil dat niet zeggen dat we niks doen. Straks mogen we nog even rennen en spelen op het uitlaatveldje. Zo leuk is dat ook.  

Tot de volgende keer maar weer. 

Groetjes, 

Lemmy & Wodan.

Dag 7 → 10 juni 2020 : Duitsland in….

Hier zijn we weer met ons avontuur van vandaag. Vanmorgen eerst, net zoals elke ochtend naar het uitlaatveldje. Daar wat trainen en oefenen. Daarna de maagjes vullen en toen, de auto in en op pad. Allé, op pad, op route want we reden natuurlijk mee met de auto. Raar, opeens moesten we Duits praten. Oeps, we zijn weer een grens over gereden, we zitten in Duitsland, das weer eens wat anders. We bezochten hier vooral de streek rond Karlshausen, dit is in de Eifel. De bedoeling was dat we hier wat gingen rond toeren zodat bazinneke hier in deze streek ook een geocache kon loggen. Leuk hè. En natuurlijk mochten we er af en toe ook weer uit om een klein stukje te lopen. De actie was geslaagd want bazinneke heeft er wel een paar leuke gevonden en wij hebben mooie dingen gezien. Eerst bezochten we een Kruis, dat stond langs een in die streek heel bekende Bedevaart weg.

 

Zo bezochten we ook een mooie dorpspomp, het was daar zo heerlijk rustig. 

 En een mooie waterpartij/rots.

En een stukje verder stond er ook weer een kruis op een mooie plek met prachtige vergezichten. 

 ’s Middags gingen we terug naar de camping, even relaxen en de baasjes weer wat eten. 

 

Daarna weer de auto in en op pad. Dit keer reden we naar een wandelpad hier een beetje verder. Ja, met de auto want het een baan zonder voetpad en dat vinden de baasjes een beetje gevaarlijk. Vooral met dat ongeleid projectiel van een wittekop. Maar we hebben daar wel heel leuk kunnen wandelen.  Het was hier weer zooo mooi.

En zoals ook heel vaak tegenwoordig liep hier ook weer een beekje waar we heerlijk konden in afkoelen. Zo leuk allemaal.

 Enne, ik moet jullie nog iets grappigs vertellen. Ik mocht het eigenlijk niet vertellen van de Wodan, maar ja, hij kan ook niet zwijgen als ik wat uitsteek, dus. Benieuwd?????? Awel, we waren aan het wandelen en de Wo moest een pakje deponeren, een kakske doen of poepen, hoe jullie het ook willen benoemen. En hij gaat de kant in, maaaaaarrrrr daar stond het vol kei hoge netels. En ja, daar ging de Wo dus in. Hij zakt door zijn poten en wat dachten jullie? Natuurlijk, die netels prikken, dus gaat meneerke weer recht staan en met 1 poot hoog in de lucht heeft hij recht staande zijn pakje gedeponeerd. Echt een hilarisch zich was dat. Ik heb me een breuk gelachen en ook baasjes konden hun lach niet inhouden. Alleen vonden ze het niet zo fijn dat de Wodan door zo rechtstaande te kakken, dat ook op zijn poten deed. Dus pootjes onder de poep. Maar dat heeft het baasje dan later in het beekje toch weer wat schoon kunnen maken. Ik denk wel dat hij zijn lesje geleerd heeft en dat de Wo nooit meer in de netels zal poepen. Hihihihi, zijn balletjes, die dus echt in de netels hingen te zwieren, zitten nu vol rode puntjes. En nu zijn we dus weer op de camping en kunnen we weer lekker rustig aan doen, lekker slapen en bijkomen van een heel gevarieerd dagje. Groetjes, Lemmy en Wodan.

Dag 6 → 9 juni 2020 : Alweer een beetje actie.

Gisteren viel er de ganse dag water uit de lucht, hemelwater de baasjes noemen dat ook wel regen. Niet leuk en dat zijn geen goeie dagen voor de baasjes. Daardoor werd het een extra rust dagje op de camping. Maar vandaag, vandaag veranderde alles , allé, of toch al weer een beetje. Vanmorgen lekker gespeeld op het uitlaatveldje, het is nu rustig op de camping, dus hadden we zeeën van tijd voor er andere hondjes kwamen. Het zonnetje doet weer zijn best en wat nog leuker is, het is droog, offff voorlopig toch weer. Heerlijk is dat hè. Dus gingen we met de auto weg, yep, weer even boodschappen doen want de koelkast van @ Home is niet zo groot, en die is al heel snel leeg. Dus dit keer naar Pommerlich, daar gingen de baasjes vroeger nog wel eens naartoe. Das dus best een poosje rijden, maar onderweg werd er af en toe halt gehouden omdat er een geocache lag die bazinneke natuurlijk moest vinden. Die lagen dan op heerlijk rustige paadjes zodat we er ook mee uit mochten. Lekker de pootjes strekken en rennen. 

Ook een mooi vergezicht gezien en wat rotsen. 

 Het is genieten. En dan de winkels. Tja, wij even in de auto, we stonden in de schaduw en doordat de airco volop aan had gestaan was het nog heerlijk fris in de auto. Baasje snel bij de Brico binnen terwijl bazinneke de Colruyt in liep. Zo bleven ze niet lang weg. Maar, was da? Ineens ging het baasje weer weg en bazinneke reed de auto toen hij ingeladen was naar een andere parking. Ook bazinneke verdween weer, baasje achterna, tja, die 2 kunnen mekaar niet missen hè. Of was het toch om wat anders? Mmmm schijnbaar wel, ze waren de Tom & Co binnen gegaan en even later kwamen ze de Wodan halen, schijnbaar kreeg die zijn 1e eigen harnasje. Hij moest het tot nu toe doen met afdankertjes van Happy. Maar nu hij bijna 1 jaar wordt, vonden baasjes dat hij wel een nieuw eigen tuigje mocht hebben. Het staat hem wel goed, die wittekop. En misschien krijg ik later ook zo’n mooi tuigje, wie weet. In ieder geval hebben wij ook weer nieuwe speeltjes gekregen, leuk hè. Ook dingen die we kunnen mee nemen tijdens een wandeling. Ook leuk hè. Allé, dat was dat dan en dan zo snel mogelijk weer naar de camping, de magen van de baasjes vullen en dan hopla, Wo zijn nieuwe tuigje aan, de leibanden werden boven gehaald en we gingen op pad. We hebben een mooi en klein rondje gelopen, hier vertrokken van op de camping. 

Zo mooi en leuk, en ook weer met een beekje waar we dan lekker in konden om even af te koelen. 

 Ondertussen zijn we weer op de camping, en gaan we lekker rustig aan doen. Het was geen heel vermoeiende dag, maar toch, na al die dagen rust was het best genoeg voor ons. 

 Op naar weer nieuwe en grotere avonturen. Groetjes, Lemmy & Wodan.

Dag 3 & dag 4 → 06 & 7 juni 2020 : Rust? Rare rust

 

Dag 3 gingen de baasjes het rustig aan doen en dat is deels ook wel gelukt, maar toch, niet helemaal volgens ons, maar misschien denken jullie daar anders over.

In ieder geval zijn we wel al even van de camping af geweest. Yep, met de auto richting Wiltz waar de baasjes op zoek gingen naar bekende winkels zodat ze weten waar ze voor ’t baasje wat te eten kunnen vinden, das nie makkelijk natuurlijk.

Maar allé, ’t is gelukt, ze hebben zelfs op die 2^e Pinksterdag een winkel gevonden die open was, dus heeft bazinneke al maar een voorraadje in geslagen.

 Onderweg hadden we het geluk  om een baby-reetje te zien. Dat liep gewoon op straat,  het was vast zijn mama kwijt. Gelukkig kon het baasje op tijd stoppen. 

Weer op de camping besloten de baasjes dat ze 1 zijkant aan de luifel gingen ophangen omdat de wind altijd van daar komt en we zo toch een beetje droger kunnen zitten en nog belangrijker, méér uit de wind. Amai, wat een circus was dat om die zijkant op te hangen. Tja, zoals alles waren ook die zijkanten spiksplinternieuw. En wat is dan links en welke is rechts? Op de verpakking stond het wel, jaja een L en een R.            Maar baasjes waren even het noorden kwijt. Anja, het bazinnetje van Dooz is ook al komen helpen, en uiteindelijk zijn ze er dan ook samen uit geraakt en hangt dat ding toch weer netjes op.

En eerlijk? Het is wel leuk, we zitten wat afgeschermd, maar er is nog een gaatje tussen die zijkant en de zonneluifel. Zo kunnen wij alles heel goed in de gaten houden en hoeven we niet meteen onder de luifel te blijven liggen. Zon en schaduw, nat en droog, we hebben de keuze.

 

We zijn ook met baasje of met bazinnetje een paar keer naar het losloopveldje geweest. Bazeke heeft met ons getraind en gespeeld daar, das ook wel eens leuk, maar verder hebben we nog heel veel geslapen. Zo krijgen ons lijf rust, maar ook ons kopje want we krijgen natuurlijk heel veel indrukken te verwerken.

 

 

 

En dan vandaag, dag 4. Mmmmm, heel erg raar ook weer. Die baasjes van ons hebben totaal geen idee van wat rust is. Snappen ze dan niet dat het zo niet werkt?

Allé, zeg nu zelf. Vanmorgen begon het al. Baasjes hadden van alles in de auto geladen en vertrokken. Jaja, zonder ons. Das durven hè? We snappen het nog altijd niet.  Maar we werden wel in de gaten gehouden door de baasjes van Dooz, waarschijnlijk durfden ze het daardoor wel aan, want eigenlijk zouden ze ons nooit alleen laten, dat weten we wel heel zeker.

Maar we zijn dan ook heel braaf geweest en hebben maar 1 X heel even geblaft. Tja, als je in de gaten gehouden wordt, dan moet je het goed doen hè.

 

Nu vragen jullie je af wat de baasjes gaan doen zijn? Hihihi, rusten, toch?

Neee hoor, terwijl baasje de vuilwatertank en de toiletbak ging legen is bazinneke een was in de wasmachine gaan steken. Uiteindelijk heeft ze 4 wasjes gedraaid en alles is droog. Met de droogkast.  Eigen schuld dikke bult dat ze hier moet wassen, we zijn ook lang onderweg, dan heb je dat hè.

 

En of dat nog niet genoeg was hebben ze daar ook nog warm water mee genomen, een hele grote tank vol. En daarmee heeft baasje op ons plaatsje nog een handwasje gedaan. Alle wandelkousen van de laatste weken. Die hingen hier dan te drogen op een geïmproviseerde waslijn  tot er net een paar regendruppels vielen.

 

Dus hier is vandaag hard gewerkt. Snappen jullie het nu of ook niet? Rusten? Dat klopt toch echt niet hè, of begrijpen jullie méér dan wij?

 

Enfin, we hoorden de baasjes wel zeggen dat, als dit allemaal gedaan is, we morgen weer op pad kunnen. We hopen het hoor, al is er niks mis mee om hier op de camping te zijn. Tenslotte moeten wij niet werken, enkel slapen en spelen. En af en toe ook de baasjes en de visite afbreken, want daar zijn we reuze goed in hoor.

 Ow en we hebben ook al een foto van Dooz.

Dus als alles verloopt zoals de baasje het gepland hebben, dan kunnen we morgen weer aan nieuwe avontuurlijke uitstapjes beginnen.

We zijn benieuwd, en jullie vast ook.

 

Groetjes van deze 2 – momenteel luie – avonturiers.

Lemmy & Wodan, de Meerpaal-jongens.

 

Dag 1 – 04 juni 2022 – Vertrek Bertogne, aankomst Untereisenbach & Dag 2 - 05 juni

 

Vanmorgen gebeurde het, baasjes heel druk in de weer, en wij???? Na ons eten moesten we al heeeeel snel de auto in. OK, de deuren en de koffer bleven open zodat het niet te warm werd. Maar allé da was nie erg hoor want het was nog niet warm eeeennnn we kregen al onze speeltjes bij ons, dus we waren best wel tevreden. 

En we hadden elkaar natuurlijk terwijl de baasjes toch nooit veraf waren.

Bovendien stond er ons iets te wachten, iets nieuws en spannend. Na 27 dagen in en rond Bertogne te vertoeven gingen we vertrekken naar het Groothertogdom Luxemburg naar het dorpje Untereisenbach. De camping ligt aan de Our, dus nu een iets groter water dan het kabbelende beekje dat we vaarwel zeggen.

 

Toen de baasjes eindelijk klaar waren met in pakken en de caravan aanhaakten, konden we op pad. Eerst nog snel een plasje want anders moesten wij veel te lang ophouden. En dan, eindelijk seg, ppffff ’t was toch wel heel erg lang in de auto wachten tot de baasjes klaar waren. Maar de rit naar ons nieuwe vakantieplekje viel gelukkig mee, dat was niet zo lang.

Maar ja, dan moest nog eerst de caravan op zijn plaats gezet worden vooraleer wij er uit konden. Baasjes hebben het goed gedaan hoor, ze hebben een zonneluifel gezet zodat we toch bijna altijd schaduw hebben als het te warm is. En het was behoorlijk warm toen we daar waren.  

Allé, die zonneluifel is prima voor als we op de camping blijven, anders is het natuurlijk niet zo erg, dan gaan we wandelen en dingen bekijken, net zoals we op de andere camping deden.

 

Maar ik vermoed dat de baasjes nu de eerste dagen vooral gaan rusten.

We zien het wel, in ieder geval zijn wij al in het heerlijk frisse water van de Our geweest, natte pootjes, natte buikjes, vrolijke blije wij.

 

Er is hier ook een losloopveldje, zo leuk is dat, alleen moest de Wo natuurlijk weer onnozel doen. De Wo is nog veel te jong om al die nieuwe dingen makkelijk te aanvaarden. Hij doet dan altijd een tijdje zo van Doing, doing, doing. Maaar meestal komt dat na wat rust wel weer helemaal goed.

Heel veel nieuws hebben we nog niet natuurlijk, maar we moeten wel vertellen dat er hier vlak voor ons nog een boxer zit. Dooz noemt die, maar dat wisten de baasjes natuurlijk want zij kennen de baasjes van Dooz. 

Of het een schatje is weten we nog niet want voorlopig zien we mekaar alleen van op afstand. Misschien maken we later nog wel eens kennis, dat zien we nog wel. Maar eerst maar eens wennen op afstand zeggen de baasjes voor die wittekop van een broer weer doing, doing, doing gaat doen. Al moet ik zeggen dat hij alleen maar kijkt naar die Dooz.

 

In ieder geval zijn we nu aan deel 2 van onze reis begonnen. Zo leuk is dat, altijd weer nieuwe avonturen, tenminste, dat hopen we wel.

Voorlopig is het op dag 2 heel rustig aan doen op de camping. Het regent hier vandaag ook, maar dat is wel fijn, dan kunnen wij rustig wennen en bekomen van alles wat we meemaken. 

 

Hopelijk kunnen we hier weer heel snel  grote avonturen neerpennen.

 

Groetjes van 2 grote boxer-avonturiers

Lemmy & Wodan