Een angstige nacht..... Wind, regen, wind, wind en storm....

 Zaterdag 25 oktober 2025

Halverwege de nacht ging de storm in rustiger vaarwater en schudde en beefde de caravan niet meer.

Heerlijk geslapen en met het ochtendgloren opgestaan en op pad.

Toen de baasjes aan het ontbijt zaten gebeurde er iets heeeeeelll raars.
Het koppel uit de camper naast ons kwam naar buiten en wandelde naar het meer. De man had een camera vast en begon te filmen, de vrouw begon haar kleren uit te doen, neee niet naakt, maar tot ze in bikini stond.
En hoe dapper dan, ze ging het meer in, moet ijzig koud zijn geweest na de storm, en ook de wind was nog steeds heel kouwelijk, dat had ik wel gevoeld bij mijn uitlaatrondje.
Nou ja de dame tot aan haar middel het water in en dan......  zwemmen, niet heel lang want al snel keerde ze terug naar het strandje.  
Daar aangekomen, zo rood als een tomaat van de kou, deed ze haar bikini uit. 😲

HIhihihi, baasjes ogen vielen bijna uit zijn kassen. Jaja helemaal naakt stond ze daar op het strand in de gure wind, snel de handdoek om en heel rustig aan deed ze haar kleren weer aan, toen verdwenen ze weer in de camper. Nou die moet bevroren zijn geweest.

Daar het weer vandaag heel erg wisselvallig zou blijven, besloten we om maar rustig aan thuis te blijven. En misschien hoopte baasje stiekem weer op zo'n gratis piepshow. 😅
Ik vond dat prima, mijn nestje weer eens helemaal uitgeschud en schoongemaakt, baasjes bedje voorzien van schone lakens en zo van die dingen meer.

Doordat het een rustig thuisdagje zou worden, waren de uitlaatrondjes iets groter dan normaal en zijn we er altijd samen op uit gegaan, samen heerlijk genoten.

Oeps, gespot tijdens mijn plasje. Hopelijk wordt dit niet gecensureerd.

En daar ging ik, weg, ribbedebie, op verkenning.

Maar lang duurde dit mooie liedje niet, ik moest terug en korter bij blijven. Tja, ik was gisteren stout geweest en was sporen gevolgd, toen wilde ik ook niet terug komen. Dus nu houden ze me korter.
Gelukkig mag ik toch nog los want dat is toch veel leuker.

Toen bazinneke mijn eten klaar maakte, zat ik netjes op haar te wachten, deurtje open of deurtje dicht, het maakt mij niet uit, ik wacht geduldig af tot ik naar mijn bakje mag en ik mag beginnen met eten.

Met de deur dicht, luister ik heeeeelll aandachtig of ze wel echt mijn brokjes in de bak doet.

Met het deurtje open kijk ik vol verwachting tot het woord komt.....

Enfin, vandaag dus heel weinig te vertellen, morgen hopelijk voor jullie, weer een stuk spannender.

Tot morgen zegt deze avonturier. 🐾🐾🐾

---------------------------------------------------

Zondag 26 oktober 2025

Afgelopen nacht heeft het weer heftig gestormd, maar ook zo fel geregend dat het lijkt of er putten in de aarde zijn geslagen, de paden staan nu vol plassen water.

Maar, dapper als altijd gingen we er doorheen voor ons ochtendrondje.

De weerberichten voorspellen een rustig begin van de dag, maar naarmate hij vordert zou er wel weer een felle storm op ons afkomen.

Baasjes wilden niet weer de hele dag in de caravan zitten en moesten er even uit, ik ook. Dus besloten we om met de auto te vertrekken en af en toe even te stoppen, misschien een cache mee te makken, we zouden het wel zien.

Het werd echt geen spectaculaire dag, geen interessant uitstapje.

We zagen wel een visser die een mooi exemplaar boven water haalde. Dit was in de vaartkom van de industriehaven in Malchin.

We reden ook weer over de zo typische straten in de buurt en ja, we vonden ook een paar caches.

Terug in de caravan ging het baasje kokkerellen en daarna was het de beurt aan het traditionele caravan-vertier : yep, rummikub spelen.

Inmiddels werd het donkerder en is de volgden, voorspelde storm los gebarsten.
Dit keer met nog meer geweld dan al de vorige keren, we worden nu echt zeeziek in de caravan, hopelijk houdt ze dapper stand.
Ja, de storm was voorspeld, maar uit de andere hoek en dat maakt het nu spannender.
Ze voorspelden net als vorige keer wind uit het zuidwesten en hij komt uit het noorden, dus meer vat op de caravan nu.

Ondertussen klettert de regen ook weer op het dak, het maakt een hels lawaai, maar we liggen warm binnen.

Ik zeker, ik lig zalig in het bed van de baasjes en droom zoete dromen.

Allé, ik droomde want bazinneke vond dat ik, hoe weinig te vertellen ook, mijn blog maar moest dicteren.  Tja... 
Nu dat weer voor mekaar is, kunnen we alleen maar hopen dat we straks bij het laatste uitlaatrondje even wat rustiger weer krijgen want zo is het niet leuk.

In ieder geval zegt deze avonturier : tot morgen, hopelijk met beter weer. 🐾🐾🐾

----------------------------

Maandag 27 oktober 2025

Wat hebben we een angstige nacht achter de rug.
We hebben hier al menig keer heftige wind én storm meegemaakt, maar dit???

Nou seg, echt niet normaal hoor. Soms leek het of ze de caravan gewoon optilden, we hoorden alles kreunen en bonken, de wind gierde feller dan fel, we hoorden de golven in het meer rollen en beuken op het strand, struiken gingen uit de grond en de caravan leek echt een schip op zee.

Baasje is in bed gaan liggen met een gevoel dat hij zeeziek werd, ik ging bij 't baasje liggen.
Bazinneke bleef in 't zetelke zitten, wat lezen en kruiswoordraadsels invullen. Ook zij had het zeeziek gevoel en dacht, komt niet goed als ik ga liggen. 😂
Nou, ik vond dat helemaal niet erg hoor, zo kon ik uitgestrekt in bed blijven liggen.

Nou ja, ik was niet meer buiten gemogen voor een laatste plas-ronde, dat is nog nooit gebeurd, maar de baasjes vonden dat helemaal niet veilig.

Uiteindelijk was het bijna half 2 toen ik niet meer kon inhouden en aan de deur ging staan.
Baasje zei, ik kom er wel uit, hij wilde bazinneke niet naar buiten sturen in dit weer.
Dus blote voeten in zijn crocs, pyjamabroek en t-shirt met snel een jas er overheen, ik mijn harnasje, nee geen halsbandje das niet stevig genoeg en zo gingen we naar buiten, maar nee, niet ver. De wind nam ons bijna mee, hij geselde ons, net als de regen die striemde. Dus bleven we op de camping, voor 1 X mocht ik tegen de  bomen op de camping plassen, niet makkelijk, want ik moest me proberen te draaien. De wind sloeg mijn plas in mijn snoet, dat vond ik maar niks, maar draaien met die wind was ook niet alles.
Uiteindelijk kreeg ik mijn blaas geledigd en konden we snel weer naar binnen. Bazinneke wachtte ons op met de deur in handen opdat ze niet zou gaan vliegen.

Eenmaal weer binnen, kropen we gezellig met ons drietjes in bed, ik lag gezellig tussen de baasjes in.
Af en toe hoorde ik rare geluiden, bonken en zo, dingen die gingen vliegen denk ik, of takken die vielen en dan keek ik even op, maar bazinneke, die toch niet kon slapen, suste me dan met lieve woordjes of legde dan even haar hand op mijn bolleke.

Tegen de ochtend werd het eindelijk wat minder, maar slapen was er niet echt bij geweest.

De ochtendronde werd iets later, toen het rustiger werd, toen kon ik eindelijk mijn pakje deponeren ppppfffff, maar ja het kon anders echt niet veel te gevaarlijk.

Het zou dus vandaag een rustige dag worden want met weinig slaap is er niet veel wat leuk is.

Een ideale dag om te bellen met het thuisfront en om daarna  boodschappen te doen, dan hebben we weer wat voorraad. Enfin, voorraad, met dat kleine koelkastje kunnen we bitter weinig inslaan, jammer want zo moeten we veel gaan winkelen, maar ja.

Verder maar weer even wat poetsen én bazinneke de vaat doen, yep, binnen want buiten zou het water niet in haar afwaskom blijven.  😂

En 't baasje vond het wel lollig en had een gekke-bekken-trekken-moment.

Ondertussen gingen de baasjes gezellig weer aan tafel zitten, een flesje open trekken en genieten van het prachtige uitzicht over het meer en van de spectaculaire zonsondergang.

Ondertussen kwamen ook de vissers, dappere mannen, terug van een dagje op het meer. Met de lichten op de boot aan.

En ik???? Ik probeerde steeds weer de aandacht van de baasjes van de baasjes te trekken om te spelen.
En ja, ze speelden ook met mij, maar in de caravan is het echt niet makkelijk om echt te spelen zoals ik dat wil. Ik ben van het wilde en het ruwe, maar dat kan hier niet.
Toch blij met het beetje spelen.

En zo gaan we dan uiteindelijk weer, voor de zoveelste nacht op rij, een winderige nacht tegemoet. Maar hopelijk niet zo erg als de vorige nacht. ;)

Groetjes 🐾

----------------------------------

Dinsdag 28 oktober 2025

Voor de verandering was ook deze nacht weer een winderige nacht waarin we de caravan soms voelden dansen, maar dit was niet angstaanjagend, maar gewoon heel fel.

Eigenlijk begint het minder lollig gaan te worden, ook de vissers vinden het niet meer leuk. Ze moeten méér hun boten aan wal halen dan dat ze kunnen vissen. Zooo jammer.

We zijn dan ook vandaag maar weer in de caravan gebleven, enkel uitlaatrondjes gelopen, maar ook die zijn iets korter want ze waaien je bijna weg.

Maaar toch ook even getraind met bazinneke met gewoon luisteren, aandacht geven en belonen met visjes. Leuk, maar zoveel leuker als ze me niet weg blazen want soms hoor ik iets niet door de wind én dan, tja, dan krijg ik ook niks lekkers.

Hopelijk verandert het weer snel, ik vrees dat we anders richting huis gaan en dat zou eigenlijk jammer zijn.

Ondertussen gebeurd er hier weinig en heb ik ook heel weinig om over te schrijven, er zijn ook bijna geen foto's want ja, we beleven niet zulke spectaculaire dingen nu.
Of eigenlijk wel, de wind en de stormen, maar daar kan je weinig aan fotograferen, toch.

Enfin, ik ga maar weer mijn oogjes dichtdoen en jullie avontuurlijke groetjes sturen.
En hopelijk morgen weer interessantere dingen te vertellen. 🐾🐾🐾

Wandelen, rust & Peenemünde

 Woensdag 22 oktober 2025

Vandaag was ik weer heel vroeg wakker, ik moest heeeeeel dringend gaan plassen en poepen.  Baasjes dus hun bedje uit en hopsakee, met mij op pad.

Zoooo moooi hè, zo vroeg op de ochtend.

In de voormiddag bleven we gezellig op de camping, er waren een paar vissers aan gekomen met hun bood, die komen hier ook de camping staan. Maar daardoor was er wel heel veel te zien.

En ik hield het allemaal heeel goed in de gaten hoor. Tja, ik moet ons huisje op wielen echt wel beschermen hè want ja, hij noemt niet voor niets "@Home", toch.

Ondertussen zag ik ook de vele eenden en meeuwen die op het water rond dobberden.

Na de middag zijn we dan toch weer vertrokken, dit keer richting Teterow waar we heerlijk gewandeld hebben tussen de velden.

 

Vandaar reden we een stukje verder richting waar we weer gewoon gingen genieten van een prachtig stukje bos. Kort, maar heel mooi.

Dus nee, vandaag geen spectaculaire avonturen, maar heeel veel wandelplezier gehad.
En natuurlijk weer een paar teken van me af geplukt, die griezels weten me elke keer weer te vinden.

Nu nog mijn laatste rondje lopen en dan hopsake, naar snurkenland en dromen van onze avonturen.

Groetjes, Wodan. 🐾🐾🐾

-----------------------------------------

Donderdag 23 oktober 2025

Een ochtend zoals alle anderen, maaar toch een beetje anders....
Dit keer werd er eten en drinken voorzien, dus het werd een lange tocht.

Bleek dat we in Peenemünde herinneringen zouden gaan ophalen.

Omdat we vorige keer al het hele eiland hadden bezocht, gooiden we het nu over een andere boeg, gewoon door de niet-toeristische dorpjes rijden en genieten.

En natuurlijk moest er af en toe gestopt worden om een cache te zoeken, niet veel want dat was niet het hoofddoel van vandaag, maar wel als ie op een mooie plek lag.

Daarna ging het ook weer even naar de restanten van het werkkamp van Karlshagen I, wat nog steeds een jammere zaak is, overwoekerd. Het lijkt of het respect voor de daar doorstane ellende niet bestaat.
Er rijdt een treintje rond op Peenemünde om de mensen het eiland en zijn geschiedenis te laten zien, maar het treintje rijdt er gewoon voorbij, er wordt enkel even gewezen naar het kamp. 

Langs de spoorlijn waarop de 'arbeiders' vervoerd werden, loopt de weg, daar hebben we even een wandeling gemaakt.

Even in gedachten bij de vreselijke gebeurtenissen van destijds.

We besloten om het daarna voor gezien te houden. 3 jaar geleden waren we later op het jaar op het eiland en toen was het een stuk minder druk, dus de haven en de U-boot hebben maar links laten liggen.

Weer terug over de Peenemünde-brucke, inmiddels met een zacht buitje.

Eens we van het eiland af waren, namen we weer de kleine wegen en omdat het op een gegeven moment toch weer wat warmer was, mocht mijn raampje open, heerlijk met die frisse lucht op mijn snoet.

Ook hier af en toe gestopt voor een kort wandelingetje, waarbij we dit fop-elfenbankje zagen.

Terug op de camping was het weer een prachtige lucht waarvan we konden genieten tijdens het eten. 

En ook de zonsondergang was vandaag weer schitterend.

Nu maken we ons stilletjes aan klaar om te gaan slapen, alleen moet ik nog even buiten om te plassen. Eer staat ondertussen een gure wind en het hemelwater komt met bakken naar beneden.

Cleo haar Prinsessenjasje ligt klaar om mij deze nacht warm te houden. 
Benieuwd of ik daarin ga slapen.


En zo zijn we weer klaar voor vandaag en stuur ik jullie lieve en avontuurlijke groetjes,

heel veel liefs van Wodan de avonturier. 🐾🐾🐾

-------------------------------------------------

Vrijdag 24 oktober 2025

Eerst maar even vertellen over de jas van Cleo... Ik heb hem even aan gehad, maar ik vond het niet leuk. Ik wilde niet in mijn mand gaan liggen, wel op het bed. Nou dan hoef ik die jas niet want op bed is het warm genoeg.
Maar de baasjes vonden dat, als ik stoer wilde zijn én de jas niet aan wilde, ik  ook niet op bed moest.
Ik heb dan wel heeel braaf de ganse nacht in mijn mand gelegen. Nou ja, echt koud is het niet. De verwarming blijft ook 's nachts aan, maar op een laag pitje, en die blaast richting mijn mand, ik lig ook tussen de banken, dus ik voel de koude trek van de verluchtingsgaten niet.

Toch willen de baasjes nog met mij oefenen met de jas, snap het niet hoor, ik ben toch een stoere vent.

Overal waar we komen vinden ze met stoer, struis, knap en vaak hoor ik : wat een paard.
Dan kan ik toch niet als een meisje met een jasje gaan slapen. Zeg nu zelf. ;) 

Enfin, tijdens het ochtend-uitlaatrondje weer reetjes gespot.  Ooohhhh wat had ik er graag achteraan gegaan, maar ik mocht niet en ja, ik zat toen aan de leiband, dus kon het ook niet.

En ook een heel mooie Parasol-paddenstoel.

Jammer, weer geen kaboutertjes gezien.  Ik denk dat die een beetje bang zijn van mij en dat die zich verstoppen. Misschien denken die ook dat ik een paard ben. 

Vandaag werd er dus weer storm voorspeld, eerst hier code geel, later verschoof het zich en zaten we op de scheiding tussen fel oranje én rood, dus felle windstoten verwacht. 
En dat bleek ook zo te zijn. 

Vissers haalden in allerijl hun boten op de oever, tenten werden extra vast gesnoerd en wij bleven lekker binnen. Net voor het ergste was ik snel even buiten geweest voor een plasje en voor de rest moest ik wachten.

Baasjes besloten dan maar om een lekker flesje open te trekken, dat doen ze eigenlijk nooit meer, maar heeeel af en toe, en dat mag dan ook hoor, ik heb daar niks op tegen.
Ondertussen speelden ze rummikub en kon ik heerlijk uitrusten.
Alleen werden we bijna zeeziek want de caravan schudde en beefde, de wind klopte aan, maar we lieten hem niet binnen.


Toen de storm wat minder was, gingen we weer naar buiten voor een uitlaatrondje en mijn eten.
Tja, het uitlaatrondje was pittig, opboksen tegen de wind, tot we achter de struiken door wandelden.
Ik mocht weer lekker los en daar had baasje meteen spijt van want, waar we vanmorgen de reeën zagen, was ik ribbedebie. Snel als de wind, het veld op richting de plaats waar ze zaten. 
Ooohhhh wat was het baasje boos, zeker omdat ik niet meteen kwam toen hij riep. Ik stopte wel, keek hem even aan en vertrok opnieuw, maar toen hoorde ik zijn stem en besloot om maar meteen rechtsomkeer te maken.

De terugweg moest ik aan de leiband.

Mijn eten stond klaar, maar eerst hadden ze mijn etensbakken én de voerton (die onder de tafel buiten staan) moeten vrij maken van de bladeren. Alles was er op gewaaid en je zag ze niet meer, maar ze stonden er nog en ik kon dus lekker smullen.

Ondertussen heeft bazinneke een kort filmpje gemaakt, van de, toen al rustige wind en rustig water.

En toen kwam ook af en toe het zonneke te voorschijn. Eigenlijk was het best mooi.

En nu is het alweer avond, straks mag ik een laatste keer naar buiten voor we slapen gaan. Hopelijk valt het dan mee, want de windstoten blijven fel en ondertussen regent het ook, met momenten zelfs heel erg fel.

Ik wens jullie een heel goeie nacht en ik zeg : tot de volgende avonturen.

Groetjes van avonturier Wodan. 🐾🐾🐾