De aap uithangen in Oerrel, heeeel veel sleutels in Munster én klusjesdag

 Woensdag 8 oktober 2025

En ja hoor, weer een ganse nacht regen, en ook de ochtend was het nat. Niet dat je me dit keer na het ochtendrondje kon uitwringen, maar nat is nat....
Tja, en bazinneke, die doet haar jasje aan, maar voor mij is het nog te warm om een jas te dragen zegt ze.
Snappen jullie dat nu? Ikke niet hoor.

De ochtend werd in de caravan door gebracht met wat kleine dingen én vooral weer luchten en mijn mandje uitschudden. 
Ze vinden dat veiliger want ja, zowel gisteren als vanmorgen was het teken plukken. 
Nee, lollig is dat niet, maar ja, ik zit natuurlijk graag in hoge struiken en in het hoge gras, tussen de dorre bladeren.... Je zoekt het zelf zeggen de baasjes, die dat helemaal niet leuk vinden, maar ze laten mij mijn lol, ook al vinden ze die beestjes maar creepy. 😨

Nadat de baasjes hun middageten hadden verorberd (ik kreeg ook weer wat lekkers), vertrokken we richting Oerrel waar we weer een klein cache-rondje gingen lopen.

Altijd leuk. Alhoewel, de eerste paar caches waren stomweg vliegertjes in (vooral) kerstmisboompjes. Mmmmm nou ja, ik kon daar wel weer rollebollen in de herfstblaadjes. 

Het leukste hier waren de mooie paddenstoelen die we zagen.  Eekhoorntjesbrood en vliegenzwammen.

En ook een glimmend zwarte mestkever kruiste ons pad. Het was een mooi dik exemplaar.

En we vonden een cache in de buurt van een oeroude berkenboom.  Wat is de natuur toch mooi. 

Maar de leukste caches, die moesten nog komen.
Zo moesten we op zoek naar een luchtballon die in een boom hing.
En ja hoor, daar hing ie, in de boom.

Maaaaarrrr hoe zouden ze daar nu aan komen???
Jaja, baasje ging de aap uithangen om bij de cache te komen. 🐒

En dan zeggen ze dat ik de clown in huis ben. Ik weet nog maar net niet wat beter is, een lieve clown of een gekke aap.  Oeps, hopelijk is baasje nu niet boos, nu hij dit leest. 
Maar geef toe.... 😏

Maar als ik eerlijk moet toegeven, dan ben ik wel heel trots op baasje dat hij dat doet.
Zoooo leuk, en daarna ging het richting Munster want halverwege tussen Munster en Oerrel was er nog een super leuke cache die de baasjes wilden gaan zoeken.

ooowwww zooo lollig, dit, de cache zelf was snel gevonden, maar dan moesten ze nog aan het log boekje komen om dit te tekenen.

Eerst moest er nog gezocht worden naar een petling waarin de sleutel zat voor de kist, de code hadden de baasjes thuis al ontcijferd, dus kreeg baasje de eer om de sleutel te bemachtigen.
Daarna kon hij ook de mooie grote kist openmaken.

En dat bleek dat ze er nog lang niet waren. Er zat nog een kist in én een klein doosje met heel veel sleutels. Dat karweitje was voor 't bazinneke.

En wat bleek???? In die kist zat nog een kist én nog een en nog eentje, tot ze uiteindelijk aan het laatste kistje kwam waar het logboekje dan inzat.

Dat was wel een voldoening toen het logboekje eindelijk kon getekend worden. 
Een mooie laatste cache voor de dag.

Weer de auto in én op weg naar de caravan waar we weer de buikjes vol konden eten en genieten van een rustige avond én vooral ook een heerlijke nachtrust, want slapen doen we hier alle 3 beter dan thuis.

En zo komt ook aan deze dag weer een einde met een laatste groet en heel veel pootjes voor jullie. 🐾🐾🐾

-------------------------------------------

Donderdag 9 oktober 2025

Tja, vandaag even een totaal ander dagje dan al de vorige. Niet echt een vakantiedagje, maar eerder een knutsel/werk-dagje.

Gisteren deed de keukenkraan het ineens niet meer, soms wel, soms niet.

Vanmorgen haperde de badkamerkraan opeens ook.
Nou waren de baasjes niet blij, maar ze stonden er ook niet van te kijken, tenslotte had de caravan 3 jaar stil gestaan en normaal gezien kijkt baasje altijd voor ze vertrekken alles heel goed na.
Nu door al het verdriet om Lemske en de plotse beslissing om te vertrekken, was er niks na gekeken, enkel even schoon gepoetst en ingeladen.
Dan kan zoiets gebeuren hè.

Gelukkig had baasje, die altijd heeel voorzienend is, van vorige vakantie, al van alles in reserve klaar liggen, zo nu ook.

Dus werden alle kasten en onder 1 bank alles leeggehaald en opgestapeld op de tafel en bovenop de andere kasten. Het bed ging omhoog zodat het baasje daar aan kon om te kijken waar het probleem zich bevond. 
Niet aan de aansluitingen onder het bed, dat was al snel duidelijk.

Maar wat dan. Tja, 2 kranen die haperen, dan moet het de waterpomp zijn, die vervangen, maar het probleem bleef.... Alhoewel de badkamerkraan het meestal wel deed, haperde die ook nog af en toe en de keukenkraan deed nog steeds niks.

Dus ging baasje verder zoeken en uiteindelijk besloot hij dat door zo lang niet gebruikt te zijn waarschijnlijk beide kranen het aan het opgeven zijn.

1 Kraan had baasje bij, dus die werd vervangen. En ja hoor, de keukenkraan doet het weer en de andere eigenlijk ook want die heeft baasje uit mekaar gehaald en weer in mekaar gezet, een voorlopige oplossing, maar we hebben weer gewoon stromend water. Joepiejeeejocheee.

Oooh ja, en voor wie nu denkt dat ik het baasje alleen heb laten klussen????
Niks van hoor, ik heb echt wel mijn best gedaan om te helpen.
Ik bracht hem dingen waar ik van dacht dat hij die nodig had en als hij iets van werkgerief gebruikt had, haalde ik het weer bij hem weg.
Ennnn als hij draadjes afknipte of trekbannetjes los knipte, dan ruimde ik die meteen op en droeg alles in mijn mandje om ze meteen in kleine stukjes te verpulveren.

Toch flink van mij, niet? Al was baasje er niet altijd even blij mee, ik wilde echt alleen maar helpen.

En uiteindelijk werd de caravan ook snel even gepoetst van binnen, wat wel nodig was na veel binnen zitten met dat natte stormachtige weer.

Toen alles weer stralend schoon was én alles weer mooi ingeruimd was, werd er gekookt en gegeten en daarna?????

Tja, baasjes aan de Rummikub en ik???? Moe van het harde werken, kroop dicht naast het baasje om het spel te volgen, maar mijn oogjes vielen dicht. Tja, dat heb je met die harde werkers, en dan moest ik daarna ook nog even een rondje lopen. Is toch niet normaal hè, lijkt bijna op slavenarbeid. 

Baasjes genoten tijdens het spelen van dit mooie uitzicht met een streepje super blauw in de lucht.

En zo komt er ook aan deze dag weer een einde en gaan we dromen van weer nieuwe en hopelijk spannende avonturen.

Deze avontuurlijke wittekop wenst jullie weer heel veel leesplezier en stuurt jullie lieve groetjes.
Tot het volgende deel van dit grote avontuur. 🐾🐾🐾