Walking down to memory lane........ En een gat in de lucht.....

 Vrijdag  10 oktober 2025

Na het klusdagje van gisteren wilden we vandaag heel rustig op starten. En dat betekend voor mij heeel veel knuffelen.

Daarna zijn we vertrokken voor een grote wandeling vanop de camping. 
Het is hier zo'n mooie natuur, op die Lüneburger Heide, zeker ook in deze tijd van het jaar.

Ik laat jullie gewoon even mee genieten van de vele foto's die we onderweg namen.

Het begin : 

We gingen hier richting het militaire domein waar momenteel militaire oefeningen bezig zijn. We horen ze soms op de camping, maar nu we hier wandelen horen we ook de tanks rijden. 
Leuk en spannend tegelijk.

Maar wij zijn stoer en onversaagd, wij wandelen verder, want we mogen hier ook gewoon wandelen, er is helemaal geen gevaar.

Ook de vos trok er zich niks van aan, we zagen zijn sporen op het pad.

En het baasje???? Die volgde op de GPS of we nog wel op het juiste pad liepen.

Niet alleen de bomen, maar ook het gras had mooie herfstkleurtjes.

Nadat we ook een poosje langs het nu afgesloten militaire oefenterrein waren gelopen, ging het weer rustig aan richting de camping.

En steeds weer die prachtige herfstkleuren.

En we komen zo stilletjes aan weer op bekend terrein, hier waar we weer herinneringen kunnen ophalen, blijven we af en toe ook even zitten mijmeren.

De paadjes daar zijn niet altijd even goed te bewandelen, maar ik heb mij voorbeeldig gedragen, ik heb het baasje dus deze keer niet omver getrokken. Flink hè.

En toen kwamen we opeens op het midden van het pad, dit mooie vaasje bloemen tegen. Geen idee wat het betekend, maar we zijn er even heel respectvol bij blijven staan.

En na nog een klein stukje stappen kwamen we weer aan het bekende riviertje waar ik even mocht gaan drinken en afkoelen. Heerlijk is dat.

En zo weer op de camping, waar we nog een poosje buiten konden genieten van het mooie weer. 
Daarna kreeg ik weer wat lekkers.

Maar al snel koelde het af en gingen we weer naar binnen.  We waren nog maar net in de caravan toen het begon te regenen, wat hadden we een geluk.

Echt zo'n prachtig wandelweer, zo mooi en heerlijk van temperatuur. En dan nog even buiten genieten van het campinglife en als je weer naar binnen gaat, valt het er weer met bakken uit.

Dat vind ik echt wel lollig.

Wat minder lollig is?????? Toen we in de caravan zaten zag baasje opeens iets lopen over zijn arm, oeps, vies beestje, yep, een teek.
Daarna controleerden ze mij en ja hoor, ze hebben 8 teken van mijn lijfje geplukt, gelukkig nog geen enkele vastgebeten.

Baasjes worden dan opeens massamoordenaars, want ze vinden die beestjes echt heeeel erg creepy.

Zo meteen mag ik nog even naar buiten voor mijn laatste rondje, maar bazinneke zei al : niet in 't hoge gras hè manneke. Denk dat ik dat wel ga doen, want ik vind dat zooo lollig.

In ieder geval krijg ik wel mijn rondje en kan ik dan mijn oogjes dicht doen en weer dromen van de mooie wandeling van vandaag.

Avonturiers-groetjes van mij, de Wodan dus. 🐾🐾🐾

--------------------------------------------------

Zaterdag 11 oktober 2025

Zoals elke dag op de camping, slapen we lang uit, tenminste, lang voor ons doen en laten want de meeste campinggasten slapen nog veeel langer.

Maar de baasjes slapen hier goed én ik ook, dat is toch al wat telt.

Zo wordt de ochtend vandaag ook weer heel erg rustig opgestart met lekker eten na mijn ochtendwandelingetje en daarna uitbuiken in mijn mandje in de caravan. Heeerlijk.
Baasjes beslissen ondertussen wat we die dag gaan doen.

Nee, veel inspraak heb ik niet, al houden ze wel rekening met mij.

Vandaag viel hen iets op, er ontbrak op hun raster van geocachen nog 1 combi van moeilijkheidsgraad & terrein. Die bleek hier in Niedersachsen te vinden te zijn, maar het was wel een mysterie.

Dus, terwijl zij zaten te ontcijferen en te zoeken wat het antwoord moest zijn, droomde ik van onze avonturen.

Na even hoorde ik bazinneke roepen, ik heb het..... De checker gaf groen en ze kregen het coördinaat. MMmmmm een uurtje rijden richting Hannover.

Dan maar eerst snel iets eten en dan de auto in en op pad richting Wenzingen, waar ze moesten zijn.

Daar aangekomen begonnen de baasjes te zoeken, ik kon rollebollen in al de herfstblaadjes, de baasjes hadden me niet in de gaten, zij keken maar naar de lucht.
Toen ze zagen dat ik weer voor tekenmagneet speelde en ik al behoorlijk moe was, moest ik weer naar de auto en daar nog even op hun wachten.

Ik was wel benieuwd hoe lang het zou duren want ze stonden al een poosje naar de lucht te turen en ze hadden het nog niet gezien. 
Maar gelukkig was het even later wel prijs en zag baasje hem hangen.
Hij mocht hem dan ook met de hengel uit de boom halen en hun grid was volledig.

Jaja, ze sprongen een gat in de lucht.

Voor jullie lezers geen heel spannende dag, maar wel heel speciaal voor de baasjes en als zij gelukkig zijn, dan ben ik dat ook.


Oh ja, we hebben wel heel veel speelse reeën gezien, heel ver van ons vandaan, maar oh zo mooi.

Die foto's wil ik jullie niet onthouden hoor, al zijn ze heel fel uitvergroot.

Zo, dit was het dan weer voor vandaag, een dagje met weinig spectaculairs, maar wel een heel mooie ervaring.

Fijne avond en tot de volgende blog met avonturen. 🐾🐾🐾